Stel jezelf even voor!



Toon eerste bericht

202 Reacties

Hallo Jane
Nou ik denk dat u zelf ook nog jong ben dus vandaar dat ik denk dat uw pa ook nog jong was.
Maar elke leeftijd is te jong om een ouder te missen al is hij 49 68 of 89 het is een blijf een gemis.
Hoe is het nu zo met u ...gaat het een beetje,

Lieve groetjes van sandra
Reputatie 1
Even voorstellen,
Ik ben Anna Maria, al heel lang lid van DELA,
want ik ben inmiddels al 88 jaar.
Alleen. Geen man ,vrouw of kinderen.
Vind het wel goed om gewoon alles op te schrijven
hoe ik een en ander wil als het mijn tijd is
om te hemelen!!.
Begraven of cremeren, daar heb ik zojuist een stukje over geplaatst.
Ik heb ook een wensenboekje gemaakt.
Ik wens u allen VREDE en alle Goeds.
Dag.
Reputatie 1
Ja Daniel, we kunnen van alles wel het liefste willen, nietwaar?
Maar we hebben te beseffen, dat we daar niets in te zeggen hebben, nietwaar?

Mooi dat je dus ook zegt: "Het leven komt zo als het komt."

"Wees bereid, want je kent dag noch uur" kunnen we er ook aan toevoegen, immers.

Tot dan.
Geef maar veel belangeloze liefde.
Reputatie 1
Ik leef met jullie mee, die allemaal zo'n moeilijke tijd mee maken en maakt.
Laat al het oude gaan, en beleef een goede Jaarwisseling morgen
en een hoopvol, barmhartig, dankbaar weer een Nieuwjaar vol vertrouwen, in 2017.
Hallo,
Ik ben Corina en ik ben 40 jaar. Ik ben getrouwd en heb 2 zoons (13 en 😎. In Juli 2013 ben ik mijn vader verloren aan slokdarmkanker en in Oktober 2015 ben ik mijn moeder verloren aan COPD (dubbele longontsteking). Ik was een eindje op weg met de verwerking van het verlies van mijn vader (mede door de hulp en gesprekken met mijn moeder) tot ik nog geen 2 jaar later ook mijn moeder verloor.. Mijn verdriet en rouw staan nu "even" geparkeerd. Het is te intens en ik ben bang dat ik mezelf verlies. Dus ga ik voor nu even gewoon door..
hoi hoi ik ben esther ben 51 en ben jl februari mijn man verloren na 2 jaar ziekbed van longkanker. Mijn man was 55 dat hij overleed en ja was zwaar maar wil graag mensen helpen met evt ervaringen
Hoi, ik ben Ria, 56 jaar oud, woon samen met Peter en heb in dochter van 23.
mijn muziek is nogal anders dan welke op de uitvaartlijsten voorkomt en na het overlijden van mijn moeder afgelopen november wil ik zeker niet dat mijn vriend en mijn dochter een dienst in elkaar moet breien dus ik wil alleen een bijeenkomst met een hapje en een drankje met de hele tijd mijn muziek voor of na een eventuele begrafenis, daar ben ik nog niet uit. Maar als ik mijn ouders achterna ga qua leeftijd van overlijden ( 90 en 95 ) heb ik nog even.
Hallo, ik ben Frederike Nusselder, getrouwd en 3 kinderen.
Sinds vorig jaar zomer ben ik rouw- en verliesbegeleider, maar de opleiding daarvoor was niet mijn eerste kennismaking met deze ‘zware’ thema’s. Ik ben getrouwd met een man die zijn vrouw verloor, kort na de geboorte van zijn zoon. Dat gebeurde kort na het overlijden van mijn vader en enkele jaren later overleed mijn moeder. Toen ik zelf kinderen kreeg, merkte ik dat mijn baan in het onderwijs me steeds minder voldoening gaf. Ik raakte steeds meer geïnteresseerd in ‘het vervolg’ na verlies. Daarom heb ik me daar via een stevige opleiding in verdiept. Nu begeleid ik bijvoorbeeld mensen die hun ouders verloren hebben; soms al heel jong en onverwacht. Of iemand die haar moeder nu verliest aan dementie. Want niet alleen overlijden is verlies. En wat ik zelf heb ervaren, zie ik nu ook bij anderen: het ene verlies stapelt zich op het andere - en die totale last wordt te zwaar.
Ik hoop op dit forum veel op te steken van jullie verhalen en zal ook zelf bijdragen, uit eigen ervaringen met verlies en hoop, maar ook (anoniem natuurlijk) putten uit de verhalen van de mensen die ik begeleid.
Dag forumleden,
Mijn naam is Sander van der Meer, 46 jaar en zelfs opa...

Door mijn werk binnen de overheid kom ik veelvuldig in aanraking met uitvaartgerelateerde zaken maar ook de zaken die daarna spelen.
Mijn vrouw Jeanette en ik zijn daarnaast directeur van Digitale Nazorg en houden ons bezig met de digitale nalatenschap, online erfenis en dierbare data.

Wij hopen op dit forum tips en suggesties te kunnen geven, maar ook te krijgen.
Tenslotte krijgt iedereen op dit gebied daar uiteindelijk mee te maken.
Hallo allemaal! Mijn naam is Marjo, 35 lentes jong. Getrouwd met een lieve man, twee prachtige meisjes van 2 en 5.
Ik kom uit een gezin van vier kinderen en terwijl mijn ouders in scheiding lagen is mijn moeder (niet geheel onverwachts) overleden. Dit is in 2004 geweest. Als jonge meid van nog geen 23 heb ik toen het gros van de uitvaart van mijn moeder geregeld. Via een Facebook groep heb ik contact gehad met Jasper die mij op dit forum heeft gewezen. Het duurde even, maar ik heb mij aangemeld.

Naast dat ik graag met mijn meiden, onze poezen en hond bezig ben mag ik graag een boek lezen, buiten zijn, koken/bakken of creatief bezig zijn op verschillende manieren. Ik werk als assistent-accountant en ben veel bezig met fotografie.

Vragen? Stel ze gerust!
Hallo allemaal,

Mijn naam is Anjo, ik ben 49 jaar oud. Ik heb 3 kinderen, een zoon van 24, een zoon van 16 en een dochter van 20. Binnenkort word ik oma. Ruim drie jaar geleden is mijn man, Frans, heel plotseling overleden. Nog geen half jaar later overleed ook mijn vader plotseling. Een enorme dreun in ons hechte gezin, waar we nu na drie jaar langzaam een beetje bovenop komen.
Ik werk als clientbegeleider met clienten met visuele beperking en verstandelijke beperking. Ik heb vier groepen waarmee ik heerlijk met muziek bezig ben. Mijn grote passie is zingen, en ik heb ervaren dat zingen enorm helend kan werken. Niet alleen zingen maar muziek in het algemeen. Mede daardoor ben ik een opleiding als psycho-sociaal counselor begonnen, met specialisatie rouwverwerking,dat ga ik combineren met muziek, om er anderen in een soortgelijke situatie mee te helpen.
Ik hoop in dit forum ook mijn steentje bij te dragen, en ervaringen uit te wisselen bijvoorbeeld.
Hallo, ik ben Nina Jose, 57 jaar, samenwonend (al 20 jaar) en ben op dit forum terechtgekomen door mijn beroep als levenslooppsycholoog en thanatoloog, waarbij ik voornamelijk stervenden en rouwenden begeleid. Verder heb ik een vaste oppasdag waarbij ik geniet van mijn drie kleinkinderen. Hoewel ik door mijn eerdere werk in een hospice en mijn huidige beroep veel in aanraking ben gekomen en kom met de dood, heb ik persoonlijk gelukkig weinig ervaring met het intense verdriet van het afscheid nemen buiten het overlijden van mijn ouders. En hen draag ik met veel liefde in mijn hart mee. Ik hoop een bijdrage te kunnen leveren aan dit form.
Hallo,

Mijn naam is Karlijn en ook ik ben benaderd door Jasper om eens een kijkje op dit forum te nemen. Ik ben 37 jaar oud en woon samen me mijn vriend en twee kinderen (7 en 5 jaar) in een leuk huisje in Den Bosch.
Ik ben werkzaam als Creatief Therapeut bij een instelling voor jongeren met licht verstandelijke beperkingen en gedragsproblematiek en hoop ik in december af te studeren als rouwtherapeut. Daarnaast heb ik een eigen praktijk waar ik veel in aanraking kom met rouw en verschillende vormen van verlies.

Ook ik heb verlieservaringen gekend in mijn leven. Het meeste indruk heeft het plotselinge overlijden van mijn schoonvader twee jaar geleden gemaakt. Onze kinderen waren toen nog vrij klein. Ik vond het als moeder zijnde lastig om te zien dat naast je eigen verdriet dit ook al zo'n impact op hun levens kan hebben.

Hopelijk kunnen we via dit forum elkaar helpen en ondersteunen en hoop ik zo ook mijn steentje bij te dragen.
Ik ben rene 57 jaar heb 3 zoons en 2 kleinkinderen, mijn moeder was zwanger van mij toen m'n vader overleed dus hem heb ik nooit gekend ben al lid van dela sinds m'n jonge jeugd daar heeft m'n moeder voor gezord.
Hallo Allemaal,

Ik ben Marianne, 44 jaar oud, getrouwd en moeder van 2 superlieve zoons van 7 en bijna 9. Ik ben een paar dagen geleden benaderd door Jasper en hij vroeg mij of ik mij, als moeder van 2 jonge kinderen, wilde aanmelden bij het forum. Dat wil ik graag doen.

Mijn ervaring met Dela is alweer heel wat jaartjes geleden, toen mijn oom plotseling overleed. De begrafenis en alles eromheen werd door Dela verzorgd en dat heb ik als zo mooi ervaren, dat ik me eigenlijk vrij snel daarna ook aangemeld heb bij Dela.

Qua rouwverwerking heb ik niet heel veel ervaring. Buiten het overlijden van mijn grootouders en de ouders van mijn man heb ik zelf (nog) niet veel meegemaakt tot nu toe. Maar ja, mijn beide ouders zijn wel op leeftijd (74 en 77 jaar) en bij mijn vader is net prostaatkanker geconstateerd. Het moment van afscheid kun elk moment komen en hoe ga ik daarin om met de kids. Ik hoop hier op het forum tips te kunnen vinden.

Fijn dat een forum als dit er is.

Hartelijke groetjes,

Marianne
Hallo allemaal,

Ik ben JoAnn en ben via Jasper (community maneger van de DELA) lid geworden van dit forum. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen, één meisje van 3,5 en één meisje van 2 jaar en 2 maanden. Aangezien mijn moeder op jonge leeftijd van mij is bevallen heb ik al sinds mijn twaalfde het één en ander meegemaakt omtrent het verliezen van familieleden (met name de generatie van mijn Opa). Mijn Opa leeft trouwens nog en bereikt binnenkort de respectabele leeftijd van 88 jaar. Maar sinds de geboorte van mijn eigen kinderen hebben we in halverwege 2013 mijn schoonvader verloren (alvleesklierkanker) na een kort ziektebed, in 2014 kregen zowel mijn schoonmoeder als mijn eigen moeder te horen dat ze kanker hadden. Mijn schoonmoeder leeft nog maar gezien haar welzijn wordt ze niet behandeld. Mijn moeder is helaas in december 2015 overleden en is net geen 56 jaar geworden. Ik was haar enige kind en samen met mijn oom en tante hebben we vanaf 2014 zoveel mogelijk voor mijn moeder gedaan wat we konden. Na een heftige periode met een positieve uitkomst (bestraling/ chemo/ operatie) bleek dat ze toch uitzaaiingen had. Daardoor volgde er een heftige periode met een levenrekkende chemo's en als laatste een periode met verzorgen en afscheid nemen. Ik hoop dat ik (helaas) als ervaringsdeskundige bij kan dragen aan relevante topics op dit forum en mocht iemand wat meer persoonlijk informatie willen, dan is dat ook mogelijk
Beste Leden,

Hierbij wil ik me even voorstellen. Ik ben Pernell. Ben 45 jaar, getrouwd en heb een gezin met 2 jonge kinderen. Ben verder werkzoekend. Naar aanleiding van een telefoontje van Jasper ben ik attent gemaakt op dit forum en ik wil best meedenken over evt. vragen.:$
Goede avond,

Ik ben vanmiddag gebeld door Jasper medewerker van Dela. En kreeg ik de vraag of ik mee wilde werken aan dit forum. Natuurlijk.
Ik zal mezelf eerst even voorstellen......

Mijn naam is Patricia 37 jaar oud, al 21 jaar samen met mijn man waarvan 16 jaar getrouwd. Samen hebben wij een dochter van 13.
Ik werk in de gezondheidszorg waarvan 16 jaar als gediplomeerd verzorgende IG. Door mijn werk kom ik ook heel veel in aanraking met overlijden en nabestaande. De mensen die overlijden zijn in mijn werk al oudere mensen maar de nabestaande zijn van alle leeftijden, kinderen, kleinkinderen en zelfs achterkleinkinderen.

In mijn prive leven heb ik ook al veel mensen verloren niet alleen oudere mensen als mijn opa's en oma's maar ook jonge mensen die zomaar ineens overleden zijn, dat zijn de moeilijkste dingen. Het ineens moeten dealen met verlies wat je niet aan ziet komen.

Daarom is het motto probeer zoveel mogelijk mooie momenten te maken en zoveel mogelijk te genieten dan heb je altijd iets moois om op terug te kijken. zeg wat je wilt zeggen dan hoef je later nooit te zeggen ik had nog zoveel willen zeggen.........
Iemand missen is altijd zwaar, het is altijd zoeken naar de manier hoe je er mee om moet gaan er is geen handleiding........
Hallo, ik ben Martha. 50 jaar bijna ruim een jaar gescheiden en moeder van een 17 jarige zoon en 13 jarige dochter. Heb inmiddels weer een relatie. Ben werkzaam als zorgassistent en doe daarnaast nog een opleiding voor verzorgende IG.
Hallo,

Ik ben Chantal, 40 jaar en ik ben woonachtig in Tilburg. Ik vind het erg leuk om deel te nemen aan dit forum omdat ik het heel leerzaam vind om te zien wat er leeft en waar we met elkaar een mening over hebben.

Ik werk bij DELA al 9 jaar en vind het belangrijk en leuk om met elkaar te discussiëren over mooie maar soms ook moeilijke onderwerpen. Het hoort erbij in het leven en dit is een mooi medium om met elkaar het gesprek aan te gaan.

Hartelijke groeten,
Chantal
Hoi mijn naam is Tessa, ik ben 45 jaar, getrouwd en trotse moeder van een adoptief zoon van 7. Ik werk sinds 14 jaar bij het Cbr als examinator. Ik hoop hier gezellig mee te kunnen praten over diverse onderwerpen. Tot snel.
Hallo, mijn naam is Tamara en ben 42 jaar. Ik ben getrouwd en heb een zoontje van 6. Na jaren werken kwam ik tijdens de zwangerschap zonder baan. Na de bevalling heb ik nog geprobeerd een parttime baan te vinden, maar helaas alleen maar fulltime banen. Ik heb gekozen om thuis te blijven bij mijn zoontje. Na zo'n 2,5 jaar ben ik begonnen aan de opleiding verzorgende IG die ik helaas niet af mocht maken. Sindsdien zit ik ruim 2 jaar weer thuis.
Ik hoop hier zeker mee te kunnen praten, tips te kunnen geven, advies geven en krijgen en te leren van jullie.

Groetjes Tamara
Wauw ik ben sprakeloos. Wat een respect voor jullie!
Hallo, mijn naam is Wies en inmiddels 10 jaar de trotste moeder van een tweeling. Samen met mijn partner genieten we naast het ondernemen van ons vrolijk en warm gezin. De slogan "carpe diem" staat gegraveerd in mijn ring en is er ook een die ik graag naleef.... Pluk de dag, alsof het je laatste is!
Of ik een actieve bijdragen ga leveren op het forum kan ik niet beloven. Mocht een onderwerp me raken, laat ik graag van me horen.

Warme groet,
Wies
Hallo allemaal,
Ik ben Kim, getrouwd en heb nu 4 dochters en 2 honden..... Ja, NU vier dochters, omdat wij na het overlijden van mijn zus en later ook haar man de beide kinderen van hen in ons gezin hebben opgenomen. Door de hele geschiedenis hebben wij helaas erg veel geregel en bureaucratie moeten meemaken. Van simpel de uitvaart tot voogdij, huis verkopen erfenis verdelen tussen huidige kinderen en kinderen uit een eerdere relatie en beheren tot simpel zelf zien te verwerken wat allemaal op ons pad is gekomen. Daarbij natuurlijk meegenomen dat iedereen in ons gezin zijn ook verlies heeft en daar een plaatsje voor moet zien te vinden.
Al deze ervaringen hebben er uiteindelijk toe bijgedragen dat ik mijn eigen bedrijfje ben gestart in het begeleiden van mensen die in dezelfde of soortgelijke situaties zitten en dus bijzonder veel geregeld moeten zien te krijgen. Mijn ervaring is dat je in Nederland nog best veel rechten hebt maar je moet ze wel zelf halen en dan is het natuurlijk de uitdaging: Waar heb ik recht op, bij wie moet ik zijn? Voor veel dingen zijn potjes met geld of is een of andere regeling te vinden alleen moet je dan wel goed zoeken want niemand komt het bij je brengen. En tja ondanks al mijn jaren ervaring leer ik nog bijna dagelijks nieuwe dingen of kom ik er achter dat er nog ergens iets niet goed geregeld is.
Maar het belangrijkste: Nu 4 jaar na het overlijden van mijn zwager zijn alle kinderen goed op de rit en krijgen we steeds vaker uit onze omgeving dat de meiden zo hard groeien als mens.... Daar wordt je als ouder blij van en haal je de kracht uit om door te gaan op het moment dat het allemaal ff wat zwaarder is.

Reageer