Stel jezelf even voor!



Toon eerste bericht

200 Reacties

Hallo Angela,

Wat vervelend dat je zo getraumatiseerd bent dat je het leven niet ziet zitten. Ik vind het knap van je dat je dat in alle vrijmoedigheid hier durft neer te zetten. Het is mooi om te weten dat je bewijs hebt van het hiernamaals. Ik wil je heel veel sterkte en kracht toewensen en dat je op jouw tijd rust kunt en mag vinden.
Ha Wout,

Wat een bijzonder verhaal. Welkom op het forum. Succes met je zoektocht.

Groetjes,
Jolanda


Beste allemaal,

Mijn naam is Wout van Wengerden, ik ben 29 jaar en woon in Amsterdam. Ik ben net iets boven Monnickendam opgegroeid samen met een broer Siem (30) en broertje Jan (28). Mijn jeugd was fijn. Mijn ouders zijn nog altijd gelukkig samen.

Een groot deel van mijn leven bestond uit topsport. Tot vier jaar geleden was het mijn droom om deel te nemen aan de Olympische Spelen op het onderdeel polsstokhoogspringen. Dat is me helaas niet gelukt. Ik werd een aantal keer Nederlands kampioen en deed mee aan internationale wedstrijden. 2008 was mijn topjaar, maar ik raakte heftig geblesseerd op het hoogtepunt. Ik kon een jaar niet meer springen. Toen begon ik met nadenken en eigenlijk ben ik na die tijd nooit meer helemaal teruggekomen op hetzelfde niveau. Ik kwam er steeds meer achter hoezeer mijn gemoedstoestand gekoppeld was aan mijn resultaten. Ik schaamde me steeds meer voor het feit dat het me niet lukte om mijn niveau te verbeteren. In 2012 besloot ik te stoppen. Ik had geen flauw idee wie ik was zonder mijn topsport. Ook wilde ik die schaamte onderzoeken. Waarom ben ik zo vaak bang dat mensen mij niet aardig vinden? Of niet goed vinden? Waarom verstop ik mezelf? Wie ben ik als ik dat niet zou doen?

Ik startte het platform Kwetsbare Held, om dat te onderzoeken. Wie ben ik? Ik ontdekte simpel gezegd dat ik niet genoeg vriend van mezelf was/ ben. Ik interviewde bekende Nederlanders, zwervers, voorbijgangers om de waarheid te ontdekken. Ik zit nog volop in die zoektocht. Een paar maanden geleden kwam DELA op mijn pad en kreeg ik de kans te doen om onderzoek te doen naar erven en nalaten. Zie: (https://www.dela.nl/voorelkaar/tag/eerste-hulp-bij-erfstukken).

Bij dit onderzoek kan ik heel goed hulp gebruiken. Mooie verhalen lezen en ook mensen vinden die hun verhaal voor de camera met mij zouden willen delen. Het lijkt me zinvol en mooi om mee te gaan doen op dit forum.

Veel groeten en tot spreeks/ziens

Wout
Hallo Bart,

Wat een bijzondere dingen mag jij doen. Welkom op het forum.

Groetjes,
Jolanda

Hallo, even voorstellen? Bart Lindeman, getrouwd met Tilleke en 2 dochters en 5 kleinkinderen. Ik ben gepensioneerd aftersalesmanager in autobranche en voorzitter/oprichter van Moving On Ministries, dat zich inzet voor praktische verspreiding van de liefde van God (www.movingonministries.nl). Daarnaast bestuurslid Stop Poverty die een samenwerkingsverband hebben met Moving On en zich in Zuid-Afrika, Oeganda, Mozambique en India inzetten voor het verbeteren van leefomstandigheden voor de allerarmsten (schoon drinkwater, scholing, community development etc.) op hun weg naar zelfredzaamheid. Natuurliefhebber en Hardloper, kortom tijd te kort 🙂 ..... Hevig geinteresseerd in verduurzaming van de samenleving en dus ook in natuurbegraven.
@ Marian,

Welkom op het forum.
In dit topic kun je meer lezen over de vergoedingen van DELA rondom natuurbegrafenissen. Nog meer vragen? Stel ze gerust in dit topic: https://forum.dela.nl/welkom-33/valt-natuurbegraven-onder-de-dekking-dela-285
Welkom op het forum FrankH.
Welkom op het forum.
Hallo, ik ben Hans Voorn en ik werk bij DELA op de afdeling Online. Ik hoop dat we met dit forum iets moois hebben neergezet waar leden en niet leden iets aan hebben. Suggesties zijn altijd welkom. Je mag me ook mailen op hvoorn@dela.org.
Mijn naam is Marion, getrouwd en moeder van twee dochters en een zoon. Deze laatste woont nog gezellig thuis. Ik heb jaren gewerkt als secretaresse. Hier kwam bijna drie jaar geleden een eind aan doordat ik door een auto aangereden werd. Ik heb hier hersenletsel aan overgehouden waardoor ik uiteindelijk arbeidsongeschikt werd verklaard.
Ook voor mij is het de eerste keer dat ik aan een forum deelneem. Ik ben heel benieuwd naar alle onderwerpen.
Hoi Allemaal, Ik ben Tamara.
Ik ben 34 jaar en getrouwd met Marcel. We hebben bewust geen kinderen omdat we echte levensgenieters zijn.
We reizen veel en zo vaak mogelijk. Ik werk bij de ANWB in 1 van de winkels als verkoopadviseur.
Ik ben heel eerlijk, ik moet nog kijken wat ik van dit forum vind.
Tuurlijk sta ik weleens stil bij mijn dood. Wat dat betreft hebben we het goed voor elkaar.
Wie van ons ook komt te overlijden, de ander blijft gewoon in ons huis wonen, zonder financiële zorgen.
Ik heb op de website van DELA een wensenboekje ingevuld. Compleet met welke bloemen, welke muziek enzenz, zo dat mijn nabestaanden daar totaal niet naar om hoeven kijken.
Maar verder........ tja een soort van struisvogel gedrag dus.......
Hallo ik ben Marion. 49 jaar en 3 kinderen . Getrouwd en woonachtig in het oosten van Nederland. Sinds trouwen al lid van Dela en sinds overlijden mijn ouders, moeder 35 jaar geleden en vader 2 jaar geleden , geïnteresseerd in de dood.
Vooral nadat vorige maand mijn schoonouders beiden overleden zijn kijk ik toch anders tegen het levenseinde aan.
Hallo, mijn naam is Gemma en ik ben 57 jaar. Ik denk er al een tiojd over na dat ik uitvaartbegeleidster een prachtig beroep vind en steeds word ik er op allerlei manieren mee geconfonteerd. Om daar meer vorm aan te geven lijkt het me goed om mee te doen aan dit forum. Alles wat met de dood te maken heeft komt wel een keer voorbij. Ik ga eerst maar even wat rondsnuffelen op het forum.

Lieve groet,
Gemma
Dood is een onderdeel van het leven voor mij, het hoort er bij. En leven doet deze levensgenieter elke dag, dankbaar als de oogjes
's avonds sluiten en dankbaar dat de oogjes 's morgens weer open gaan 🙂
Ik werk bij de Nederlandse Transplantatie Stichting, en kan veel vertellen over afscheid nemen na orgaan en weefseldonatie. Zag een vraag daarover op jullie website voorbijkomen. We hebben ook informatie voor uitvaarondernemers over dit onderwerp.
Zojuist heb ik me aangemeld voor het DELA forum. Allereerst zal ik me voorstellen: Ik ben Henk Schollen, 67 jaar jong/oud, getrouwd en 2 volwassen kinderen die al weer (het lijkt een eeuw geleden) jaren op zichzelf wonen. Tevens ben ik opa van een bijna 4-jarige kleinzoon. In 1998 (op 50-jarige leeftijd) wegens een zeer ernstige OSAS (Obstructief Slaap Apneu Syndroom) in de WAO beland.
Dit forum komt nu goed van pas, want vorige week heb ik van de internist te horen gekregen dat ik chronische leukemie heb. Ik hoef me (nog) geen zorgen te maken en het is (nog) geen ziekte maar ik moet er wel rekening mee houden dat het zich over een aantal jaren verder gaat openbaren.
Mij grootste hobbies zijn (passief) voetbal en postzegels verzamelen. Inmiddels uitgegroeid tot een zeer grote collectie.
Hallo Allemaal,

Mijn naam is Henny , en vind het mooi om deel te nemen aan dit forum.
Heb in oktober 2015 mijn moeder begraven samen met Dela.
Ik zal hier binnen kort mijn verhaal doen.

Tot snel
Hallo allemaal, mijn nam is Henny,

9 oktober 2015 is ons mam overleden, lang thuis mogen verzorgen maar helaas een half jaar in een verzorgingshuis. Ook hier veel gekomen en haar geholpen.

Toen de dag kwam heb ik het toch behoorlijk moeilijk mee gehad ook als man zijnde.
Dan moet je alles regelen, de dela heeft de uitvaart verzorgt Theo was onze verzorger een fantastisch man, met mooie en goede ideeën en vooral een luisterd oor.
Een luisterde oor naar wat wij graag als kinderen naar ons moeder toe wilden.

Het afscheidshuis in Oss is ons aanbevolen en een geweldig persoon uit België die de dienst voor ging.
In onze ogen was het een mooie prinses uitvaart.
Al met al kan ik Dela van harte aanbevelen, als ik mocht zou ik vraag7voor dela willen werken.
Je kunt zo veel doen voor de nabestaanden en ik werk in de hospitality dus ik weet wel in grote lijnen wat kan. Het is een dankbaar vak.

Dit was mijn verhaal ik wens u allen veel sterkte met het verlies van uw dierbare, praat erover en krop uw verdriet niet op.
Reputatie 4
Hallo allemaal.
Mijn naam is Johan.
Een jongenling op jaren van 81 jaar.
in de kerstweek van 2013,afscheid
moeten nemen van mijn partner Marjan.
Met dank aan de DELA,voor de voorbereiding
en begeleiding,tijdens haar afscheid.
Nu staande aan haar graf
Rustend in "'Moederaarde"
Waarin een lichaam
Waar een hart in zat
Dat liefde heeft ontvangen
Maar ook liefde heeft gegeven
Dankend voor de jaren
Dat we samen waren
Ik wil deze gedachten,
graag voorleggen aan het forum.
Johan..
Reputatie 4
Beste Henny
Neem de tijd om het heengaan van van je moeder
te verwerken,het is nog maar zo kort geleden.
Misschien over haar wat te kunnen schrijven,kan je helpen
dit gemis door haar heengaan,een plaats te geven
Veel liefs Johan.
Reputatie 4
Beste Jaap.
Welkom in het forum.
We zullen elkaar,best weleens
weten te vinden.
johan.
Reputatie 4
Beste FrankH.

Even iets anders.
Hoe krijg ik mijn pas foto,op mijn profiel gegevens.????.
Ik weet niet hoe
johan.
Reputatie 4
Beste Resi.

Welkom op het Forum.

Johan.
Reputatie 4
Hallo Marga.

Welkom in het Forum.


Mooie Kerstdagen,en alle goeds
in het nieuwe jaar 2017.
Johan.
Reputatie 4
Beste Willem.

Wat zou je een mooi boek,kunnen schrijven,over je belevenissen,
als zeeman, varend over die grootte plas,en aanleggend,in velen
havens, maar ook,zoals je schreef,over je geweldige ouders.
Ongetwijfeld,was een oorlam,onderweg,je beste medicijn.
Nog zeer actief.Volgens mij,wachten er nog veel bladzijden op je,
die beschreven moeten worden.
Welkom in het Forum.
Johan.
Reputatie 4
Beste Anneke.

Mijn deelneming,met het verlies van je vader.
In het Forum,waarin wij je welkom heten,willen wij
naar vermogen de gevoelens met je delen,die er
ongetwijfeld zullen zijn,na het afscheid moeten nemen
van je vader.Ik wens je heel veel sterkte,in de dagen,die
komen gaan.
johan.
Reputatie 4
Mijn medeleven,gaat naar u uit,door het verlies van
u man,en de leegte die is ontstaan,na velen jaren van
intensive zorg, gesteund,door u dochters.
Wij hebben vier jaar,een zusje van mijn vrouw,in het
verleden,verzorgd,omdat zij ook in haar leven,verder
moest,als parkinson patient.Ook bij ons,ontstond een
grootte leegte, na haar overlijden.Wij voelden ons
gelukkig,dat wij deze zorg konden geven.
Welkom,dat u vanuit het Forum,de woorden mag
krijgen,die wat blijdschap mogen geven,en de plaats
gaan innemen,van eenzaamheid en alleen zijn.
Heel veel sterkte.
johan.

Reageer