Geniet van het leven, elke minuut van de dag!


Danielle van Bakel Auteur
Reacties: 4

6 maart 2016, 23:56

Daar zit ik dan op 29 juli 2005, volkomen kapot. Met een hoofd vol vragen en in tranen. Heb net te horen gekregen dat mijn levenspartner Sophie ongeneeslijk ziek is. Pfffft, wat nu? We zijn gaan praten in de daarop volgende weken en maanden. Vaak uren en uren, met vallen en opstaan. Met pijn, vooral vanuit ontroerende liefde en bezorgdheid voor elkaar. Want we zijn soulmates, elkaars liefde van het leven. En dan deel je ...... Tenminste dat hebben wij gedaan. Wat we gedeeld hebben en daarna vooral gedaan hebben, is dat we elke minuut wilden benutten die er was. Voluit leven en gas geven als het ging. En pas op de plaats maken als de ziekte weer ongenadig en pijnlijk toesloeg. Zo hebben we tot 7 maart 2011 van dag tot dag geleefd. En alles gedaan wat we nog graag samen wilden doen. We hadden niet echt een compleet uitgewerkte bucketlijst.
Wat we in een bepaalde periode voor ogen hadden, vulden we in. Daarvoor plunderden we onze spaarrekening, ons appeltje voor de dorst. Want voor ons was er alleen een vandaag & morgen, maar geen overmorgen meer. We lieten de tuin opknappen, zodat we er fijn konden verblijven, kochten elektrische fietsen en maakten fijne tochtjes, gaven met twinkelogen onze befaamde SODA party's en gingen korter of langer op vakantie zolang dat medisch verantwoord was. Vooral de laatste verre reis in 2010 naar Canada en Alaska was onvergetelijk. Dat was genieten samen, elke minuut van de dag! Met zorg en passie.

En toen werd het stil, heel stil. Na het verwerken van Sophie's dood (dat kostte me 1,5 jaar) heb ik die lijn weer opgepakt. In het besef dat mijn leven wel verdergaat. En zij zou het ook niet anders gewild hebben. Ik koester de vele mooie herinneringen en geniet, vaak van de kleine dingen.
Ik stond en sta niet teveel stil bij de dood, maar koester het leven. En dat is - ondanks de ups en downs die ik ook meemaak - uitdagend!
  • Rianne
    Reacties: 90

    8 maart 2016, 16:20

    Dankjewel Danielle, voor het delen van je verhaal. Wat een mooie, liefdevolle weg zijn jullie ingeslagen met de tijd die je nog had samen. En wat goed dat je die lijn die jullie samen hebben ingezet, weer hebt opgepakt na het verlies van Sophie 5 jaar geleden.
    Zoals ik het lees, benut je nu nog steeds elke minuut van de dag, daarbij gesteund door mooie herinneringen.
  • Cecilia
    Reacties: 164

    10 maart 2016, 19:16

    Lieve Danielle,

    Jouw verhaal is het verhaal van ECHTE LIEFDE. De dingen die jullie nog gedaan hebben zie ik niet als een bucketlist afwerken, maar alle minuten gebruiken om te genieten van elkaar.Hoe lieflijk zie ik jullie zitten in die mooie tuin waarover jij schrijft en samen fietsen.
    Wat geweldig dat jullie ook nog een mooie reis hebben kunnen maken en wat ik enorm in jou bewonder is jouw positieve manier van NU in het leven staan.
    Ik was een tijdje niet op deze site en ben blij dat ik nu wel gekeken heb. Jij leert mij vandaag, dat wat ik nu net nodig heb.
    Heel veel dank daarvoor.

    Ik stuur jou heel veel LIEFDE.

    Cecilia.
  • Danielle van Bakel Auteur
    Reacties: 4

    11 maart 2016, 00:14

    Dank je wel Cecilia. Alleen het feit al dat ik jou met mijn verhaal kan inspireren maakt mijn dag goed. Inderdaad, ook nu is liefde mijn kracht & energie. Dat wens ik jou en iedereen die op zoek is naar bevestiging, naar een manier om te (over) leven toe!
  • Hans
    Reacties: 19

    11 maart 2016, 17:30

    Na een bijna-dood ervaring (door een bacteriële infectie) werd ik na de ziekenhuisopname verpleegd in een revalidatiecentrum. Ondanks dat ik in het ziekenhuis weinig van de eigenlijk opname heb meegekregen werd het me tijdens het exit gesprek voor het eerst duidelijk dat het echt "kante boord" was. In revalidatiecentrum werd ik verpleegd tussen patiënten met een hersenbloeding of herseninfarct. Daarnaast beenamputaties en trauma's. Na verloop van tijd ga je je bezinnen. Je realiseert je wat er met je is gebeurd en waarin je terecht bent gekomen. Tijd om de knop om te zetten. Ik nam me voor me niet meer druk te maken om zaken waar ik zelf niets meer aan kon veranderen. Of dat nou in mijn eigen omgeving was, de buurt, de politiek in Den Haag ... het maakt niet uit. Het leven is relatief. Geniet. Het is niet zo vanzelfsprekend, dat we hier op deze aardbol rondlopen en "ons ding doen". Kijk om je heen als je wandelt of fietst. Luister naar het fluiten van die ene vogel of de stilte ...
    Ik ben het leven steeds meer gaan waarderen. Ik probeer zoveel mogelijk te bewegen en mijn lijf actief te houden. Inmiddels doe ik ook vrijwilligerswerk in het revalidatiecentrum waar ik toentertijd werd verpleegd. Het is geweldig om te doen en ik geniet als ik een patient door een positieve instelling uit het "onvermijdelijke" dipje kan halen of gewoon een gesprek kan voeren waarbij we lachend uit elkaar gaan. Heerlijk!
  • Mart Arnhem
    Reacties: 21

    12 maart 2016, 12:46

    Respect en bedankt voor je prachtige verhaal, Daniëlle. Carpe diem!

    Maar wat voel ik me verwant met het verhaal van Hans. Ik was (bij wijze van spreken) die patiënt met het herseninfarct.
    Ook van het ene op het andere moment de dood in de ogen gekeken. Van financieel manager en vader van jonge kinderen, naar een ernstig zieke werknemer, echtgenoot en vader. Naast mijn CVA, bleek ik nog meer een hartpatiënt te zijn.

    We zijn inmiddels 7 jaar verder. Laat ik me opa noemen. Arbeidsongeschikt, maar volop in het leven actief. Vrijwilliger, werk op een ander niveau, maar daar haal ik véél voldoening uit in het Ronald McDonalds Huis bovenop "mijn" revalidatie centrum. Héérlijk om jonge ouders de gelegenheid te geven om dicht bij hun zieke kind te kunnen zijn.

    Carpe diem! Pluk de dag, hopelijk morgen nog één!
  • Hans
    Reacties: 19

    13 maart 2016, 10:49

    Mensen realiseren zich pas hoe bijzonder het leven is na een ernstige inbreuk in dat leven. Zie Mart, zie Danielle, zie mezelf.
    Eigenlijk is dat jammer. Hoe mooier zou en vrediger zou de wereld eruit zien als iedereen zich bewust zou zijn van het "zijn" op deze aarde.
    Sinds kort heb ik een eigen tekst op de muur in de woonkamer getamponneerd: Leef, Lach en Geniet. Het leven is een geschenk.
    Ik probeer op deze manier toch een boodschap over te brengen. En het lijkt te werken. Bezoekers reageren enthousiast. :-)
  • Danielle van Bakel Auteur
    Reacties: 4

    23 maart 2016, 12:09

    Nou Hans in aanvulling op mijn eerdere reactie. Het is voor mij niet zo geweest, dat er eerst iets ernstigs in mijn leven heeft moeten gebeuren voordat ik werkelijk ging genieten. Het was meer een bevestiging om te blijven genieten (en zeker van de kleine dingen) ondanks een ongeneeslijke ziekte. Dus het principe van 'm'n glas is altijd half vol'. Dat levert weer energie op, die je als patiënt en als partner/familie goed kunt gebruiken. Daarover schrijf ik ook in mijn boek Mijn leven is een sportveld.
    'Geniet van het leven, élke minuut van de dag' is niet voor niets mijn levensmotto!
  • Johan
    Reacties: 214

    6 mei 2016, 22:31

    Beste Danielle.

    In herinnering.
    De laatste woorden die mijn vrouw
    mij gaf,geniet van het leven iedere dag.
    De herinnering blijft
    Aan deze dag
    Je laatste "rit"
    De warme stilte
    Die jij mij bracht
    Een rit zonder woorden
    Met jou zo nabij
    Je "warme"uitstraling
    Ontroerde mij
    Je laatste rit
    Jij voelden het aan
    Als het einde
    Van je bestaan
    Als afscheid
    Kon je mij die woorden geven
    Om zonder jou tastbaarheid
    Verder te kunnen leven.
    Johan.
    Johan
  • Danielle van Bakel Auteur
    Reacties: 4

    6 mei 2016, 22:57

    En zo is het Johan; mooi verwoord!
  • Margreet9
    Reacties: 9

    24 januari 2017, 20:39

    Nou daniele ik denk er precies zo over. Mijn ouders mijn zus mijn schoonmoeder mijn stiefmoeder een dierbare tante. Allemaal overleden. Ik mis ze nog iedere dag. Mijn man longkanker maar daar gaat het gelukkig redelijk mee. Ik heb ontslag genomen. Ben bijna dagelijks op de camping te vinden en ben een boek over mijn leven aan het schrijven. Ik wil de korte tijd die we op aarde zijn alleen nog maar vullen met dingen die ik leuk vind. Probeer mijn over bezorgdheid voor mijn kinderen aan banden te leggen. Ben zo bang dat er iets met hen gebeurt maar probeer daar niet mijn leven door te laten bepalen. Genieten is mijn motto.niks appeltje voor later. Nu leven! Herinneringen kan niemand je af nemen. Leef het leven nu!!!!!

Reageer op dit bericht

Bezig met uploaden:
0%
Bladeren
Als de URL correct is, zal hier een voorbeeld verschijnen. Grote afbeeldingen duren soms iets langer voordat deze geladen zijn.
  • :D
  • :?
  • :cool:
  • :S
  • :(
  • :@
  • :$
  • :8
  • :)
  • :P
  • ;)