Wat had jij nog graag geweten van je overleden dierbare?

  • 17 juli 2018
  • 1 reactie
  • 586 Bekeken

Reputatie 2
Gesprekken voeren met iemand die ernstig ziek is kan als moeilijk worden ervaren. Bang om het verkeerde te zeggen, of juist omdat je je wil focussen op het moment zelf. En in sommige gevallen krijg je niet eens de kans om bepaalde dingen nog te vragen, omdat je dierbare plotseling overlijdt bijvoorbeeld.

Wat had jij nog graag willen weten van een overleden dierbare? En waarom is dat niet meer ter sprake gekomen?

1 Reactie

Reputatie 2
Juist omdat de relatie tussen mijn vader en zijn kinderen heel afstandelijk was, had ik eenmaal volwassen graag het gesprek aan willen gaan met hem. Als kind snap je niets van de impact die een concentratiekampverleden kan hebben, ook omdat mijn ouders die ervaring op totaal andere wijze hebben "verwerkt". Daarover lees je later veel en hebt gesprekken met anderen die dezelfde ervaringen hebben met hun vader of moeder.
Mijn vader is te jong gestorven, waardoor het nooit tot een gesprek is gekomen, wel tot iets meer toenadering. Mijn moeder sprak er ook nooit over, maar wierp zich op de verzorging van haar gezin. Ook op oudere leeftijd wilde ze er niets over loslaten, maar ze had wel een warme band met haar kinderen.
Door stamboomonderzoek ben ik wel meer te weten gekomen over mijn vader's herkomst en dat geeft me toch het idee alsnog door onze voorouders en hun geschiedenis verbonden te zijn.

Reageer