Wat zou jij nog meer willen zeggen tegen de mensen om je heen?

  • 5 januari 2017
  • 26 reacties
  • 11248 Bekeken

Hallo allemaal!

Wout hier. Allereerst een heel goed nieuwjaar toegewenst aan iedereen!

Praten over de dood is niet altijd makkelijk. Maar zeggen wat we denken en voelen tegen de mensen om ons heen is sowieso niet altijd even makkelijk. Wat zeg jij nou niet genoeg? Tegen wie zou jij nog wat willen zeggen als je de kans kreeg?

Ik zou mijn coördinator van mijn middelbare school (Frans Vervoort) nog wel eens willen zeggen hoe blij ik ben met de vrijheid die hij mij gegeven heeft toen ik topsporter was.

En jij? Ik ben benieuwd!

26 Reacties

Ik zou mijn (onze) "vrienden"willen zeggen, dat het leuk klinkt dat hun deur altijd voor mij open staat, maar ze vergeten dat mijn huis ook een deur heeft. Ik zie eigenlijk niemand meer (behalve onze eigen dochters en hun gezin). Het klopt, je verliest niet alleen die je lief had, maar ook velen, naar ik aanneem omdat je nu alleen bent en er altijd één is, die zich ongemakkelijk hierbij voelt.

Ik zeg wel steeds vaker tegen onze kinderen en hun gezin dat ik ontiegelijk van ze houd. Dat vind ik eigenlijk het belangrijkst.
Reputatie 4
Beste Wout.

Woorden schieten altijd te kort,als ik ga verhalen
naar anderen, over mijn overleden vrouw.
johan.
Ik ben niet zo'n prater. Er zijn en samen tijd doorbrengen vind ik veel belangrijker.
Ik dank dat zeer velen vergeten te zeggen tegen virenden en andere dierbaren hoeveel ze voor je betekenen en hoe blij je met hen bent. Pas op het moment dat het te laat is besef je dat en heb je er spijt van.
Zeker als je personen regelmatig ziet neem je niet bewust afscheid, maar het zou zomaar de laatste keer kunnen zijn.
Daarbij komt denk ik ook nog het feit dat het niet voor iedere familie gebruikelijk is om alles heel uitbundig te doen, zeker als het ook geen grote praters zijn en dan wordt veel als vanzelfsprekend aangenomen.
cliché, maar ik zou graag mijn man nog willen zeggen hoe ontzettend veel ik van hem houd.
Opeens was hij weg, alles over en uit.
44 jaar.
20 jaar samen, 5 kinderen
Wow Ronja, dat is ook niet niks. Ik wens je alle kracht en zeg tegen je kinderen hoeveel je van ze houdt. Mijn mams en ik zeiden dat tot aan haar dood (onverwachts) ook altijd als afsluiting van een telefoontje. Dat is fijn om te weten toch.
Ik praat niet veel. Vele nemen me het kwalijk dat ik een half jaar na het overlijden van mijn man (2 februari 2016) een vriend kreeg. Daarom praten velen niet tegen me. Ze durven niet en zitten nog met mijn overleden partner in hun hoofd. Ze denken dat ik dus hem vergeet. Maar dat is niet zo. Zo ook me dochter is afstandelijk. Ik leid nu me eigen leven waar ik me goed bij voel. Tegen me partner en mijn moeder en zoon zeg ik dat ik van ze hou. Daarnaast hou ik er niet van als mensen steeds vragen hoe voel je je. Hoe ben je de feestdagen doorgekomen.
Ik zou mijn grootouders willen laten weten dat ik ze erg mis; hun trekjes, hun zegjes, hun grapjes. Maar ook wil ik bij leven de vrienden/vriendinnen, familieleden en collega's zeggen; dank jullie wel dat jullie mijn leven op een eigen wijze verrijken.
Reputatie 4
Goedemorgen Jolanda.

Wat fijn,dat je zo je dankbaarheid,kan geven,aan het
begin van het nieuwe jaar,voor allen,die je ""zijn"",
veraangenamen.
johan.
Reputatie 1
Er zijn geen mensen om mij heen in het dagelijks leven.
Wel twee keer per dag de "hulpjes" van de woonzorg. Dagelijkse routine.
Die zeg ik DANKjewel altijd en elke keer en elke dag.

Mijn enkele familieleden wonen drie uur hier vandaan.
Als ik er een hooguit twee keer jaar kom, (meer kan niet vanwege vervoer)
praten we gewoon over evt. dood gaan en alles eromheen.
Mijn broer is bijna 94 en is daar ook heel nuchter en nog heel helder over.
Er valt verder niet veel te zeggen dus.
we zijn dankbaar en tevreden zo als het is.
Ik heb alle berichten gelezen en wil alleen maar zeggen dat ik de laatste jaren merk hoe er steeds meer afstand komt tussen mensen.

Ikzelf ben ook niet meer zo spontaan als ik voorheen was, want ik heb nogal wat nare ervaringen, mede doordat ik mezelf was en heel open en eerlijk.

Ik heb geleerd dat het leven een les is en dat we allemaal verschillend zijn en we nooit iedereen kunnen plezieren en daar streef ik ook niet meer naar.

Wat ik wel probeer is...empathisch te zijn en van anderen niets tot weinig te verwachten en blij te zijn met kleine dingen.

Ik vind het leven niet altijd fijn en toch probeer ik positief te blijven en geniet extra als er kleine geschenken, zoals met Kane waar ik oma van mocht worden en dat hij mij zelf uitgekozen heeft.

Ik zou tegen alle forumleden willen zeggen: Houd van jezelf, want dan kan je er ook voor anderen zijn!!!

Fijn weekend!!!
Reputatie 4
Zo is het,Cecilia.

Je moet eerst je zelf gelukkig voelen, om dat
ook aan een ander,te kunnen geven.
Ook een fijn weekend.
johan.
Hallo ook nog de beste wensen

Ik heb pas een hele mooie brief voor mijn moeder geschreven daar ik helaas niet het contakt ken hebben zo
als ik dat zou willen en heb deze via een schoonzusje stiekem aan haar laten geven. ik zelf vond het prachtig en denk ook dat mijn moeder nu meer rust heeft met haar keuze ...... en ik zelf voel me eigen er ook goed bij lig niet meer wakker en schrijf nu vaker zulke mooie brieven want hoe mooi is het als je het nu nog ken zeggen wat voor geweldig mens man vrouw moeder oma opa oom of tante iemand is dus ik zou zeggen altijd zeker doen
Ik heb alle berichten gelezen en wil alleen maar zeggen dat ik de laatste jaren merk hoe er steeds meer afstand komt tussen mensen.

Ikzelf ben ook niet meer zo spontaan als ik voorheen was, want ik heb nogal wat nare ervaringen, mede doordat ik mezelf was en heel open en eerlijk.

Ik heb geleerd dat het leven een les is en dat we allemaal verschillend zijn en we nooit iedereen kunnen plezieren en daar streef ik ook niet meer naar.

Wat ik wel probeer is...empathisch te zijn en van anderen niets tot weinig te verwachten en blij te zijn met kleine dingen.

Ik vind het leven niet altijd fijn en toch probeer ik positief te blijven en geniet extra als er kleine geschenken, zoals met Kane waar ik oma van mocht worden en dat hij mij zelf uitgekozen heeft.

Ik zou tegen alle forumleden willen zeggen: Houd van jezelf, want dan kan je er ook voor anderen zijn!!!

Fijn weekend!!!
oeps foutje wilde reactie plaaste sorry
het enige wat ik hier als chauffeur van een rouwauto op kan zeggen is dat ik in zowel de rouwdiensten als de maatschappij ervaar is dat de vooroordelen toe nemen en men zo volhardend is in zijn mening dat alleen de negatieve kanten van een persoon worden belicht dat de positieve kanten te weinig in beeld komen en als het zo ver is te laat er achter komen wat diegene voor ons betekende.
Ik kwam tot deze conclusie na dat ik van de week weer iemand naar het crematorium moest brengen en degene die achter bleven om finaciele redenen hadden besloten om deze persoon zijn laatste reis in eenzaamheid te laten gaan.
Deze problemen ontstaan door de verruwwing van de maatschappij en er geen eerbied is voor de overledene
Reputatie 1
Zo is het,Cecilia.

Je moet eerst je zelf gelukkig voelen, om dat
ook aan een ander,te kunnen geven.
Ook een fijn weekend.

Met alle respect maar ik vind dit eigelijk zo,n enorm cliche. Ik ben onlangs mijn jongste dochter plotseling verloren en ik ben volledig stuk daarvan. Weet me geen raad met het verdriet om alles wat er niet meer is. Haar zoontje (6) zie ik elke week, dan slaapt hij een nachtje bij me. Ik kan nu een filmpje neerzetten van ,n jochie dat schaterend naar mijn grapjes luistert.... Vanavond opgenomen na ,n dag waarin ik nergens toe in staat was en me afvroeg hoe ik in Godsnaam de avond met mijn knulletje door zou moeten komen. Welnu....hij viel rustig en tevreden in slaap terwijl ik hem het verhaaltje vertelde van oma en kindje eekhoorn in het grote donkere bos. Huilen kan vanbinnen maar hoeft geen stoorzender te zijn. Ik hou nl van dit jochie, wil dat hij het fijn heeft bij me. Dus dan zet ik mijn verdriet in de wachtrij.
johan.
Reputatie 4
Petra.
Mijn medeleven,gaat naar je uit.
Ik begrijp je reactie,op het door mij geschrevenen.
Hoe kan je gelukkig zijn,met zo"n intens verdriet,
na het afscheid moeten nemen van je dochter.
Mijn woorden schieten te kort,als een gebaar,om zo
mijn gevoelens, met je te delen.
Met veel warmte en liefde,.ben je er nu voor haar zoontje,
en hoop,dat je daarmee wat troost mag vinden.
Heel veel sterkte,in alle dagen,die komen gaan.
johan.
Beste Petra,

Ik begrijp niet hoe mijn bericht zo hier gekomen is en vind dat enorm verdrietig voor jou, want mijn bericht was zeker niet voor jouw situatie bedoeld.

Ik vind het vreselijk wat jij nog maar heel kort geleden hebt meegemaakt en probeer me in te leven in jouw huidige omstandigheden.

Het spijt mij ontzettend als ik jou , door een bericht, dat zeker niet voor jou bedoeld was, toch heel veel pijn heb gedaan.

Ik hoop dat Frank van Dela iets wil doen aan dit soort misverstanden.

Ik wens jou oprecht heel veel sterkte.

Cecilia.
Reputatie 1
Beste Johan en Cecilia,

Wat ,n lieve reacties ! Dank daarvoor.
Kwalijk nemen deed ik niet hoor, wilde wel graag iets nuanceren door mijn eigen situatie en de beleving daarvan neer te zetten.

Groet,Petra
Hannie,

wat goed dat je reageert! Vervelend dat je je soms eenzaam voelt. En wat houdt je tegen om het er met ze over te hebben? Ik kan me heel goed voorstellen dat dat niet zo makkelijk is.

Ik voel me soms ook eenzaam, alhoewel ik niemand heb verloren en niet weet hoe dat precies voelt. Of hoe dingen veranderen als je ouder wordt. Koester de relatie met je dochters heel erg zou ik zeggen.

groeten, Wout
Reputatie 1
Dag Hannie,


''Ik zou mijn (onze) "vrienden"willen zeggen, dat het leuk klinkt dat hun deur altijd voor mij open staat, maar ze vergeten dat mijn huis ook een deur heeft.''

Wat zeg je dat treffend Hannie...van die deur... Ik heb iets soortgelijks met ''je mag me altijd bellen...'' .............stilte........
Ik vind het terecht dat je die ''vrienden'' in dit kader plaatst en eerlijk gezegt zou ik zelf geen energie verspillen om deze relaties nieuw, begripvoller, leven in te blazen. Het kost je energie die je veel te hard nodig hebt om staande te blijven en te besteden aan de relaties die je hebt met je dochters en ik lees dat je dat zelf ook hoog in je to-do lijst hebt.

Zelf merk ik dat ik na het plotselinge verlies van mijn dochter, veel kritischer naar mijn omgeving kijk. Zo koester ik de enkeling die de moed heeft om mijn proces te volgen en mij daar zo mogelijk zelfs in te steunen. Dat is waardevol.
De groep ''goed-bedoeld-maar lamaar'' vermijd ik zoveel mogelijk.....Ik heb er niks aan , integendeel. Het kost me begrip en energie die ik nodig heb om te overleven en daar helpen ze niet bij. Ik ben niet boos, niet beledigd....niets daarvan. Het is mijn verstand die beslist, afweegt. En ja, dat maakt eenzaam soms maar het alternatief is onverdraaglijk. Altijd!
,n Mens maakt keuzes.

Ik hoop dat het je gaat lukken om ,n nieuwe kring om je heen op te bouwen. Mensen leert kennen die je zien en waarderen om wie je bent als persoon die je nu ,ook, bent . Met al je verdriet dat ,n deel van je toch veranderd.
Fijn dat het contact met je dochters goed is. Ik lees dat je daar zelf ook blij mee bent en dat je ze dat ook echt laat weten....mooi!

Ik wens je warmte, sterkte en liefs toe!
Nodig je vrienden en familie gewoon uit. Als ze er zijn praat dan over gewone dingen die je ook vroeger deed.
Stort niet direct al je ellende over hen uit want dat is het einde van de vriendschap.
Mijn ervaring is dat mensen zich dan beter op hun gemak voelen. En dan komt een gesprek vanzelf. Niet ook goed.
Maar zo zijn ze niet bang om nog een keer te komen en wordt je zelf ook uitgenodigd.
Natuurlijk vallen mensen af die waren dan vroeger ook het meest verwant aan de overleden partner,.
Als het bezoek de deur is komt de pijn van het verlies vanzelf en laat dat dan ook zijn gang gaan.
In de loop der jaren wordt dat toch minder en milder.
Lieve mensen voor ieder van jullie

Lichtpuntjes

In het donkerste donker
Van mijn bestaan
Komt een moment
Dan gaan mijn lichtjes weer aan
Het lichtje van inzicht
Het lichtje van zijn
Het lichthe van liefde
Het luchthe van fijn
Ze verlichten mijn angst
En mijn verdriet
Ze verlichten mijn pijn
Die een ander niet ziet.

Veel liefs voor ieder van jullie Johanna
Lichtje moet het zijn sorry
Reputatie 4
Heel mooi Johanna.
Er brand altijd een ""lichtje"",
achter de horizon.
johan.

Reageer