Je dierbare terugvinden in iemand anders


 Je hebt een dierbare verloren, maar soms komt deze alsnog terug in de vorm van familie. Een zoon die enorm op zijn vader lijkt. Een moeder die op oma lijkt. ik zie het in mijn kinderen ook.
Een blik in hun ogen , een gebaar, hun stem. Het is soms fijn en soms ook confronterend. Is dit ook herkenbaar voor jou? Kun je daar van genieten? 

8 Reacties

Ik herken heel veel van me dochter in mijn overleden partner. Ik kan daar niet echt van genieten want zij het de minder positieve dingen. Daarnaast heeft ze ook goede dingen . Maar helaas zie ik haar niet meer momenteel. En me zoon heeft van beide wat maar veel van mij.
Mijn man was iemand die altijd voor andere zorgde en voor iedereen goed wilde zijn. Dat zie ik terug bij de middelste. Maar het levert hem nu heel veel moeilijkheden en problemen op. Dus ik vind dat heel moeilijk. Ik kan hem niet goed helpen omdat het in hem zit.
Dat kan inderdaad best confronterend zijn, wanneer je kenmerken van je overleden geliefde terugziet in de ander.
Zelf vond en vind ik het troostend, dat ik in mijn zoontje eigenschappen van mijn overleden vader terugzie en in mijn dochter de uiterlijke kenmerken van mijn overleden moeder. Ik ervaar het als bijzonder hoe ik met mijn kinderen een stukje van mijn ouders heb teruggekregen!
Reputatie 3
Gelijkenis

Mijn overleden vrouw,was met haar karakter,
en in haar doen en laten,sprekend haar moeder,
Een lieve nicht,had een foto gemaakt,van mijn
vrouw,waarbij de gelijkenis met haar overleden
moeder zo groot is,dat ik er iedere dag van kan
genieten,met deze mooie herinnering.
Wat brengt jullie in herinnering,met een gelijkenis.
johan.
Reputatie 3
Frederike,wat moet dat een fijn warm en troostend
gevoel geven,om door je kinderen,je ouders,weer
met hun kenmerken,en uiterlijk,te mogen terug zien.
Dat zal het gemis,wat verzachten.
johan.
Mooi is dat als je je verloren dierbaren terug ziet in je kinderen. Pijnlijk misschien maar ook zo mooi. Dat is echt familie, zo bijzonder. Waar ik wel bewust mee omga is het niet constant zeggen tegen mijn kinderen. Want zij zijn vooral zichzelf en ik wil niet dat ze het idee krijgen dat ik vooral mijn moeder of oma in ze wil zien 🙂
Ik zie veel van oma in mijn moeder. Dezelfde trekken en dezelfde nukken. Gelukkig weet mam dat ook en zeg ik wel eens: Is dit nou wie je bent of wil je zo graag met je doen en laten op oma lijken? Ze kijkt dan verschrikt en reageert ook met een lach; kind wat ben ik blij dat je in mij iets van jouw oma mag zien. Laten we dat koesteren.
Ik zie heel soms, bij een bepaald lachje van mijn dochtertje, de lach van mijn zus. En daar kan ik intens van genieten. Het is altijd maar een fractie van een seconde, maar het is er wel.

Reageer

    Cookies

    DELA maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. Klik anders op meer informatie.

    IK GA AKKOORD Cookie instellingen