Vader overleden op vakantie 3mnd terug !!!!


saskia30
Beste mensen,
Ik ben mij vader pas verloren 3mnd terug .
Mijn vader is plotseling overleden wij hebben geen afscheid kunnen nemen .
Maar mis mijn vader iedere dag en minuut van de dag.
Ik ben zelf 29 jr .
Mijn vader is op 31 December gecremeerd in waalstede ik kan het soms niet geloven dat onze lieve vader niet meer tussen ons is .
Ik mis mijn vader zo erg.
Ik was zijn lieveling .
Nu zit ik in rouw maar weet niet zo goed hiermee om te gaan ?

22 Reacties

saskia30
saskia30 schreef:

Beste mensen,
Ik ben mij vader pas verloren 3mnd terug .
Mijn vader is plotseling overleden wij hebben geen afscheid kunnen nemen .
Maar mis mijn vader iedere dag en minuut van de dag.
Ik ben zelf 29 jr .
Mijn vader is op 31 December gecremeerd in waalstede ik kan het soms niet geloven dat onze lieve vader niet meer tussen ons is .
Ik mis mijn vader zo erg.
Ik was zijn lieveling .
Nu zit ik in rouw maar weet niet zo goed hiermee om te gaan ?

Johan
Lieve Saskia.

Hoe kan ik mijn medeleven,beter betuigen,nu je
op zo"n jonge leeftijd,al je vader te moeten missen,
en geen afscheid van hem heb kunnen nemen,
dan met mijn gevoelens dit gemis,met je te delen.
Je was je vaders oogappel,Ik denk Saskia,dat dit
ook wederzijds was.Hoe moet je nu omgaan,met
je verdriet en gemis.De herinneringen,brengen je
nu iedere dag,bij je vader.Saskia,probeer deze
herinneringen over de banden die je had met je
vader op schrift te zetten,en zo met je woorden
dicht bij hem te zijn.Het zal je helpen en wat rust
brengen.Je mag mij als het even moeilijk is voor
je,benaderen met een prive bericht.
Heel veel sterkte in dit jaar,dat met zoveel verdriet,
voor je begonnen is.
johan.
Corina
Beste Saskia,
Ikzelf heb een week lang aan mijn vaders bed gezeten omdat hij stervende was. Maar uiteindelijk is hij overleden toen ik net even mijn kinderen uit school was halen. (In die week voorafgaand was hij door de medicijnen al niet meer goed bij) Ook ik heb dus geen écht afscheid kunnen nemen. Voor mij voelt het alsof het zo heeft moeten zijn. Je was je vaders oogappel schrijf je. Haal daar je troost uit. Ook ik voelde me er in het begin best rot,boos en verdrietig over.. Het is nu nog vers,3 maanden is niets. Geef het de tijd,wees verdrietig,boos..maar blijf praten of schrijf het van je af. Zoek je herinneringen,duik erin en huil. Dat lucht op! Ik was 38 toen mijn vader stierf en 1 dag 40 toen mijn moeder stierf. Ik weet dus waar ik over praat. Al weet ik ook dat ieder mens anders is en ieder mens anders rouwt. Dat mag ook,zoek een manier waar je kracht uit kunt putten. Denk aan de mooie dingen. Natuurlijk kun je het afscheid nooit meer overdoen,maar je vader wist toch wel dat je van hem hield en houd! Onthou dat. Heel veel sterkte met het zoeken van een manier om hier voor jezelf mee om te kunnen gaan. Groetjes Corina.
Corina
Ik heb veel kracht gekregen door dit gedicht van Martin Gijzemijter:
Je denkt ik kon geen afscheid nemen..
Maar dat is slechts hoe je het ziet,
Want een laatste kus heb je gegeven,
Alleen wist je het toen nog niet.
DM82
Beste Saskia,
Ik heb mijn vader in 2002 verloren dat is al weer een hele tijd geleden. Hij was voor ons als kinderen een hele zorgzame vader. En dat mis ik ook heel erg, de pijn is er soms nog wel ook na al die jaren. Maar ik kan nu aan hem denken met een glimlach en dierbare herinneringen. Ik hoop, nee ik weet het zeker, dat voor jou de pijn ook minder word met de tijd. Geef het de tijd en blijf praten inderdaad zoek mensen op die er ook over willen blijven praten. Ik wens jou heel veel sterkte voor nu en de komende tijd.
Warme groet Carina
Hannie
Volgens mij is leeftijd geen item. Het verliezen van je vader of moeder, wat doet dat een pijn.
Ik verloor mijn paps in 1992, hij werd maar 72 jaar, maar wij hadden berusting, hij is gestorven aan darmkanker.
Mijn lieve moedertje heb ik dood in bed gevonden (oktober 2014), dus ook geen afscheid kunnen nemen en ja zij is 90 jaar geworden, maar wat zegt die leeftijd. Ik mis haar iedere dag nog en als klap op de vuurpijl ben ik sinds 8 maanden weduwe (na bijna 50 jaar huwelijk). Mijn lief leed aan LBD (dementerend) met parkinson en door onachtzaamheid in het verpleeghuis (waar hij sinds 5,5 maand verbleef), brak hij zijn heup en 3 weken later was hij dood. Door het delier (na narcose i.v.m. heupoperatie) hebben wij geen afscheid kunnen nemen van mijn lieve man en vader van onze twee dochters. Ik ben dus twee lieve schatten binnen twee jaar verloren en ben nu behoorlijk eenzaam, want het is waar, de mensen haken af, om welke reden dan ook. Niet omdat ik huilerig ben, want ik ben de grootste actrice die ze denken te kennen. Ik lijd mijn verlies in stilte. Verdriet zul je toch echt zelf moeten verwerken en wat voor mij weer even een lichtpuntje is, is 27 mei a.s. bij van der Valk in De Bilt, namelijk de ontmoetingsdag van lotgenoten van Dela forumleden. Ik zie er naar uit!
Corina
Beste Hannie,
Wat prachtig omschreven:
De grootste actrice die ze denken te kennen! Zó ontzettend waar deze zin! Herkenbaar voor mij.
Sterkte met uw verdriet. Groetjes Corina.
Hannie
Dank je wel Corina. Herkenning en begrip zegt meer dan...................
Carla Meuleman
Lieve Saskia,
Verschrikkelijk om te lezen. Ik voel de pijn met je mee. Mijn vader is in december overleden en ook wij hebben geen afscheid kunnen nemen. Iedere minuut van de dag zit hij in m'n hoofd. Ik ben wel ouder als jij maar volgens mij ben je nooit klaar je vader te verliezen.. Heel veel sterkte !!!
Hannie
Carla, dit verwoordt gelijk onze dochters. Verlies, wat doet dat een pijn.
Nessie
Beste Saskia,

Ik begrijp hoe jij je voelt op dit moment. Inmiddels is het alweer 47 jaar geleden dat ik op 16 jarige leeftijd mijn vader verloor. 's-morgens vrolijk uitzwaaiend en daarna alleen maar heel veel verdriet en het grote gemis. Jouw rouwproces is een proces dat alleen jij vorm kunt geven. Wil je erover praten praat dan, wil je schrijven schrijf dan, wil je even helemaal niets, doe dat. Ga voor jezelf op zoek naar datgene dat je kan helpen bij dit proces. Jij hebt recht op jouw verdriet en het is mooi wanneer de omgeving daarin mee kan gaan. Durf aan te geven hoe jij je voelt al zal je ook moeten leren te incasseren wanneer je geen reactie krijgt. Mij heeft het geholpen om b.v. het zingen wat ik vaak met mijn vader deed in gedachten met hem te blijven doen. Ik wens je heel veel sterkte. Het rouwproces is niet tijdgebonden. Dat doe je de rest van je leven. Groetjes Agnes
Johanna
Hallo Saskia
Op de eerste plaats wens ik je veel sterkte toe en heel veel liefde en warmte in je hart.
Neem de tijd voor al je verdriet,ik kan je niet zeggen hoe he hier mee om moet gaan want rouwen doet ueder op zijn eigen manier,maar voel maar,wat heb je nodig het kan soms een herinnerings kastje maken zijn of een mooi gedicht,troostende woorden een mooie collage van jou en je vader of een dagboek waarin je alles opschrijft.
Een ding kan ik je zeggen en dat is dat hij vast regelmatig dicht bij je is,maar in een andere vorm.In een wind of in je gedachten misschien wijst hij je de weg of in een ster die mooi op je schijnt.Je vader is ergens waar pijn niet meer bestaat.Ik wens je heel veel liefs toe.
Hanneke
Hallo Saskia, het is moeilijk om de juiste woorden te vinden. Ik begrijp hoe intens jouw verdriet is. Mijn vader was ernstig ziek en we hebben alles kunnen regelen wat hij wenste, maar toch blijf ik hem iedere dag missen. Ik heb in huis een plekje gecreëerd met kleine dierbare spulletjes van mijn vader met een mooie foto erbij. Op deze manier heb ik voor mijn gevoel mijn vader toch bijna tastbaar dicht bij mij. Dit gedenk plekje geeft mij veel troost en daar put ik kracht uit.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je troost en kracht kunt vinden uit de mooie en lieve woorden van de mensen op dit forum.
Liefs Hanneke.
dinie
Lieve Saskia,ook ik heb mijn vader zonde afscheid te kunnen nemen verloren dit was echt een verschrikkelijke tijd gelukkig heb ik het allemaal kunnen verwerken maar ik heb er wel hulp bij nodig gehad,ik raad je dan ook aan als je het niet zelf kunt verwerken hulp te zoeken geloof mij het helpt echt om het van je af te praten.
Veel sterkte
saskia30
Beste Johan,
Bedank voor u reactie.
Ik heb het heel moeilijk.
Ik denk iedere dag aan mijn Vader.
Ik voel me heel leeg van binnen.
Groetjes Saskia
saskia30
Beste Carla,
Ik vind het heel moeilijk om mijn Vader los te laten ik denk nog iedere dag wat er allemaal gebeurd is .
Ik Krijg veel hulp rouwverwerking.
Al niet makkelijk is.
Zijn heel zware gesprekken.
Groetjes saskia
saskia30
Lieve. Dinie

Ik heb het heel moeilijk Dinie
Ik zit denk ik in een dip heb nergens zin in.
En krijg wel rouwverwerking .
Toch mis ik mijn vader iedere dag van de dag en minuut van de klokt .
En denk iedere dag terug van hoe het allemaal gebeurd .
Ik weet niet of ik dit ooit een plekje kan geven ik heb het best heel moeilijk ermee .
Soms heb ik het heel moeilijk en wil ik de steun en hulp van mijn vader of even praten zoals we dat altijd deden vader en dochter.
Ik mis dat heel erg .
Ik heb weinig steun van mensen .
Ik ga ermee slapen en sta ermee op.
Ik vind het ook heel moeilijk om erover te praten word emotioneel van .
Ook als ik naar buiten ga ook van niets huilen dan word ik boos dan ga ik huilen .
Het is echt heel moeilijke tijd voor ons .
Bedank voor u reactie .(groetjes saskia).
dinie
Lieve Saskia,misschien doe je dit al maar wat mij ook heeft geholpen dat ik naar het graf van mijn vader ben geweest en heel veel gesprekken heb gevoerd klinkt misschien raar,maar ik had wel het idee dat het heeft geholpen.
saskia30
Lieve Dinie, mijn vader is gecremeerd en ook al uitgestrooid ik ga daar regelmatig heen en leg dan mooie bos bloemen neer en dan lucht ik mijn hart .
Johan
Dit is een mooi eerbetoon,aan je overleden
vader,die er altijd voor je zal zijn.
johan.
saskia30
Beste Johan
Hoe is het nu met u ?
Met mij nog niet zo heel best
Ik vind het heel moeilijk om met het Verlies van mijn vader om te gaan .
Ik heb al veel dingen geprobeert maar niet veel lijk te helpen .
Groetjes saskia
Johan
Ik heb via een prive bericht,gereageerd op de vraag van
Saskia.
Om zo jong,en met zoveel pijn en verdriet ,door het leven
te moeten gaan.
Met mijn woorden,heb ik haar wat troost en bemoediging
kunnen geven.
Handel,en wees er voor haar,zoals ik heb aangegeven,
in mijn Topic, De Seizoenen.
Johan

Reageer