Rouwen op social media: persoonlijk of onpersoonlijk?

  • 15 januari 2018
  • 7 reacties
  • 2904 Bekeken

Reputatie 2
We delen veel op social media, vrolijke momenten, maar ook de verdrietige momenten uit ons leven.

Steeds vaker zie ik dat mensen rouwen of hun medeleven tonen bij een overleden op social media. Bijvoorbeeld via een herdenkingspagina op Facebook, of door een bericht achter te laten bij de nabestaande(n). Zelf denk ik dat het een goede manier is om iemand te laten weten dat je aan diegene denkt als je er wat verder vanaf staat, zoals een oude schoolvriend(in) die je al lang niet gezien hebt. Vaak zijn adresgegevens uit het oog verloren en kun je op deze manier toch iemand condoleren.

Hoe denken jullie hierover? En wanneer zou jij iemand op social media condoleren/steunen?

Rouwen op social media, persoonlijk of onpersoonlijk?


7 Reacties

Reputatie 1
Ik ben mijn lief 5 maanden geleden verloren, en ervaar al de steunbetuigingen positief, een appje, een berichtje op facebook een kaart een knuffel alles tesamen geeft een gevoel van troost. Het allerbelangrijkste is dat men aan je denkt en de moeite neemt om dit te delen, het gaat niet om de manier waarop. Al de verschillende manieren bij elkaar maakt het mooi en warm, zoals een link met een gevoelig lied wat ik doorgestuurd kreeg van een goede vriendin, als een onverwacht bezoekje, een bloemmetje.....echt alles helpt.........een beetje...
Kreeg van een collega een appje met alleen een hartje.....zo lief
Reputatie 2
Op de stelling - of je rouwen via social media persoonlijk of onpersoonlijk vindt - heb ik persoonlijk gestemd. Zolang iemand de moeite neemt om steun te geven in welke vorm dan ook dan is dat een persoonlijke daad. Of je als ontvanger er steun aan hebt is eveneens persoonlijk: van de een wat meer dan van de ander, afhankelijk van boodschap of gevoelde empathie. Amg zegt dat treffend in de slotregel: "een appje met een hartje... zo lief."
Social media vind ik oppervlakkig en afstandelijk. Het is makkelijk: een standaard zinnetje, een 🍀 erbij en klaar. Mensen waar ik echt om geef bel ik op, of schrijf ik een brief of persoonlijk bericht via e-mail. Het idee dat de social media mensen dichter bij elkaar brengt gaat er bij mij niet in, ervaar ik niet zo. In deze manier van contact wordt de frequentie belangrijker dan de intentie. Echt contact vraagt inspanning van beide kanten.

Op de stelling heb ik ook voor Persoonlijk gestemd. Het valt of staat met hoe je er zelf in staat. Persoonlijk ben ik blij met al mijn contacten op social media, het zijn allemaal familieleden, vrienden en kennissen uit mijn hele leven die voor mij op een bepaald punt in mijn leven belangrijk zijn of waren of altijd al zijn en waren. Aan al die mensen denk ik met plezier terug omdat zij mijn leven hebben beinvloed en mede hebben bijgedragen aan tot wie ik nu ben en hoe ik in het leven sta. Dat zij en ook ik verder zijn gegaan met hun leven gun ik ze van harte en besef dat ik zonder Social Media ze waarschijnlijk nooit meer gesproken had en de herinnering vervaagd zou zijn. Als je dan op vrolijke en verdrietige momenten een appje of reactie krijgt vind ik dat heel fijn. Het betekent voor mij dat ze dan dus even persoonlijk bij je stilstaan en aan je denken al zou het maar 1  :heart:  zijn. Dat hartje betekent voor mij dat ze aan je denken en met je meeleven en dat geeft een heel warm gevoel en bied steun en troost.  Uit mijn zeer recente ervaring bleek dan ook dat op de uitvaart uit onverwachte hoek mensen een enorme afstand hebben gereden al heb je ze jaren niet gezien om bij het afscheid te zijn en mij en mijn familie te steunen. Zoveel lange knuffels en lieve woorden en bevestiging dat zij mij ook precies zo waarderen als ik hun. Hoe kort of lang en hoe lang geleden dat ook was het is wederzijds. Ik ben daar heel dankbaar voor ook al was het in de eerste instantie via social media alleen dat :hearts: .

Reputatie 2

Hoi @LindavK,
Mooi uitgelegd! Iemand staat inderdaad toch bij je stil. Of dat nu online is, of 'in het echt'. 
Lees je zulke steunbetuigingen ook nog wel eens terug op een later moment?

Groetjes,

Marthe 

Hallo Marthe, ja ik lees ze wel eens terug en vroeg of laat komt facebook natuurlijk met een herinnering en dan lees je het weer even. Het was ook een mooie manier om iedereen te bedanken voor al die knuffels en lieve woorden. En tegelijkertijd komen de priveberichten op gang, worden vriendschappen weer wat levendiger en de familiebanden aangetrokken en heb je steun aan elkaar. Dan als je het gewoon ook elders noemt krijg je toch ook internationaal van kennissen lieve berichtjes en besef je dat veel meer mensen met exact hetzelfde ziektebeeld van hun dierbare te kampen hebben gekregen. Hier en daar krijg je toch ook goede raad en ideeen hoe er mee om te gaan en hoe weer verder te gaan als je dat nodig hebt. We moeten toch allemaal verder en ik weet zeker dat er niemand is die overleden is die het zou willen dat we vast komen te zitten in verdriet. Het is echt hoe je er zelf in staat, ik ben open en eerlijk op sociaal media, ik heb geen geheimen en ben gewoon ook een mens. Ik verwacht niets probeer wel te geven zo veel mogelijk, ken geen achterdocht en zo krijg je dat dan ook terug. Het heeft me ook nog nooit problemen opgeleverd. Daarbij ben ik zelf creatief en heb de foto op de kaart zo gemaakt, getekend dat het echt precies bij mijn vader past, je ziet alleen een gestalte maar mensen herkennen hem er gelijk in, hij vaart weg uit de mist op een zeilboot richting de opkomende zon. Wat is nou het mooie van sociaal media, erna maakt ik er een geanimeerd plaatje van, water wolken het bootje het licht alles bewoog, het is net echt kreeg ik te horen en men kreeg iid visueel ook het gevoel en het idee daar gaat hij op reis in zn zeilboot en dat gaf een goed gevoel. Dat kan niet met een telefoon of een brief. Het blijft verdrietig maar alles klopte daardoor rondom zn uitvaart. Dat maakt het toch weer iets makkelijker met dat beeld erbij in je gedachte en ook dat kun je terug kijken, iedereen.

Reputatie 2

Fijn dat je er zoveel steun aan hebt @LindavK. Ik kan me dat goed voorstellen!
Je schrijft ook dat je familiebanden sterker geworden zijn. Heel herkenbaar! Doen jullie nog speciale dingen om diegene te herdenken? Wij komen een aantal keer per jaar standaard met de hele familie bij elkaar. Zo vieren we nog steeds de verjaardag van mijn opa bijvoorbeeld.

Groetjes,
Marthe

Reageer