Overlijden op een feestdag hoe ga je daar mee om?

  • 25 december 2016
  • 13 reacties
  • 844 Bekeken

Helaas worden wij weer eens geconfronteerd met iemand verliezen.
Vandaag ging de wereld van onze jongste dochter en haar vriend onderuit toen tijdens onze familie lunch het bericht kwam dat zijn oma met spoed is opgenomen in het ziekenhuis. De artsen geven haar 30% dat ze de feestdagen nog overleeft. Nu vraag ik me af: hoe gaat men om met een overlijden op een feestdag? Blijft dit de rest van de tijd "kleven" aan deze feestdag? of krijgt het een plaatsje zodat de feestdag toch "overleeft"??

13 Reacties

het zou niet goed zijn dat een verlies blijft kleven aan welke dag dan ook, dus ook niet aan een feestdag.
Daar doe je "de levenden" geen goed me. Zij, maar ook jezelf, moeten verder in het leven. Blijf er niet in hangen.
Natuurlijk het verlies en het verdriet daarvan draag je als een rugzakje met je mee, je moet leren daarmee om te gaan..
Mijn man hebben twee jaar geleden op 24 december zijn as een laatste rustplaats gegeven. De kinderen dachten dat we nu ieder jaar op de 24ste december naar zijn rustplaats zouden moeten gaan.
Hij wordt niet vergeten, hij wordt in gesprekken genoemd. Van iemand hoorde ik: ach ik ben even langs Harm gegaan: dat klonk zo natuurlijk en niet beladen.
Hoi Kim,

Wat een naar bericht om dit op een Feestdag of welke dag dan ook te horen. In mijn beleving gaat het heengaan van een dierbare op een Feestdag de eerste jaren wel de gedachten beheersen. Maar een dierbare vergeet je niet die blijft altijd bij je. De Feestdag zal in de toekomst ook weer een gewone Feestdag zijn zoals die altijd door jullie gevierd/ervaren werd. Ik wens jullie voor deze dagen heel veel sterkte en kracht toe.

Groetjes en dikke knuffel,
Je wordt toch steeds geconfronteerd met het feit van de overledene. Ook als deze op een niet feestdag overlijd. En op d feestdagen komt het ook naar boven hoor. Alle dagen zinderend om te overlijden want het is een terugkerend feit dat je er aan herinnert word.
Mijn ouders zijn allebei op een feestdag overleden die van mijn vader was op zijn verjaardag dat was best heftig maar ook mooi vond ik,hij gaf zijn leven op zijn verjaardag en verloor het ook weer.
Ikzelf heb meerdere miskramen gehad. Helaas is mijn kinderwens niet in vervulling gegaan...

Mijn 1e miskraam heb ik gehad op 1e kerstdag. Die dag is voor mij symbool gaan staan voor eigenlijk alle kindjes die ik heb verloren. De dagen voor kerstmis merk ik al dat ik labieler wordt. Herinneringen komen naar boven; mijn gedachte gaan terug naar de geluksperiode voor die ene 1e kerstdag en tenslotte naar hoe ik deze dag toentertijd heb beleefd. Ik heb het altijd wel heel speciaal gevonden dat ik mijn 1e miskraam op deze dag heb gekregen. We vieren tenslotte met kerstmis de geboorte van Jezus. Mijn kindje was ook met kerst geboren, alleen levenloos....

Ook Moederdag is voor mij een moeilijke dag. Het herinnert mij aan mijn miskramen, aan de kindjes die ik heb verloren en vooral aan wat had kunnen zijn... Op deze dag brand ik kaarsjes voor mijn moederhart; mag ik rouwen om de kindjes en de dromen die ik heb verloren....

Mijn omgeving weet dat het deze dagen alles of niets bij mij kan zijn. Als ik voel dat ik behoefte heb om te rouwen, dan blijf ik (als dit mogelijk is) thuis en als ik behoefte heb aan afleiding dan zoek ik dat. Als we toch verplichtingen zoals familiebijeenkomsten of iets anders hebben, dan geef ik duidelijk aan als ik mij niet helemaal happy voel en ook waarom.

Door de jaren heen kan ik beter met mijn emoties omgaan, maar er zijn van die momenten dat het verdriet spontaan mij overvalt. De acceptatie van het verlies is er, maar het gemis... dat blijft altijd!

Jozette, heftig om te lezen dat je door de natuur tot een positie wordt gedwongen. Wel mooi om daarnaast te lezen dat je hier (meestal) ook je weg in gevonden hebt. Ik denk inderdaad ook dat duidelijk zijn over hoe je je voelt op wat voor moment dan ook belangrijk is. Als je omgeving al niet bereid is om dan rekening met je te houden dan weten ze in elk geval waar een bepaalde reactie vandaan komt. Gewaarschuwde mensen telllen immers voor twee.

Wat je schrijft over momenten van verdriet...... Die blijven, ook zonder feestdagen. Simpel een liedje, geur of de herkenning van iets dat een van de meiden hier doet zoals een van hun ouders dat zou hebben gedaan is dan al genoeg.

Ik kan in aanvulling op mijn startberichtje aangeven dat wij helaas vanzelf zullen gaan merken hoe dit werkt voor ons met feestdagen en overlijden. De oma is inderdaad 2e kerstdag overleden.
Gecondoleerd Kim. Naar nieuws!
Kim gecondoleerd met het verlies van oma. Ik zal aan je denken.
Kim, gecondoleerd met oma.

Als het gaat om feestdagen en verdriet en overlijden, dan is de vraag voor mij meer; wat is een feestdag .
Geloofsdagen zien wij niet als feestdag.
Verjaardagen en onze trouwdag, dat zijn dagen met feest.
En nu heeft alles in ons eerste jaar zonder echtgenoot en vader zo'n ander gevoel.
Leegte, gemis.
Dat drukt zeker een stempel.
Alleen Sinterklaas, dat was ons familiekinderfeest en nu?
We zijn het weekend weggeweest, een herinnering is mooier dan welk materieel cadeau dan ook
Mijn vader is overleden op oudejaarsdag en ik was zwanger van mijn zoon, met wie ik al zes jaar geen contact meer heb .

Een zus van mij stuurde me weg van zijn sterfbed, omdat zij van mening was dat het niet goed voor mij was om met een baby in mijn buik bij een stervende te zijn.

Ik voel dit nog steeds als een groot verdriet.

Jaren later , heel veel jaren later, doet een andere zus met mij net zoiets.

Gelukkig had ik met mijn moeder iets wat mijn andere zussen niet met haar hadden.

We hadden allebei onze kinderen, waar we op onze eigen manier van hielden en ik nog steeds van mijn kinderen houd.

Als mijn zoon ooit terug wilt komen dan verwelkom ik hem met open armen en wat mij betreft hoeven we ook niet meer te praten over ons verleden, tenzij hij dat wel wilt.

Blijf vooral bij jezelf en volg je eigen hart.

Lieve Kim,

heel veel sterkte met het overlijden van oma en ook voor haar brand ik een kaarsje.

Cecilia.
Gecondoleerd Kim. Wat een klap voor je dochter en haar vriend. Mijn vader is 10 december overleden. Niet exact hetzelfde, maar toch zijn de feestdagen beladen geweest. Ik heb moeilijke momenten gehad, maar ik weet ook dat pa nu rust heeft en dat ik er voor hem bem geweest. Hij had ook vast gewild dat ik er toch mooie dagen van maakte voor zover dat uiteraard mogelijk is. Die gedachte biedt mij troost. Veel sterkte gewenst
allemaal erg zoiezo en een ieder gecondoleerd maar wat als je net als ik met de kerst jarig ben en er niet meer ben zal er dan ook een zwarte rand over deze dag komen lijk me vreselijk voor de kids en kleinkids en hoop maar dat het nog lang niet zo is
Reputatie 1
Mijn vader is vorig jaar op oudejaars avond overleden....ik heb al de hele maand December buikpijn,zit niet goed in mijn vel en ben mega chagrijnig het liefst zou ik tot januari in een donker hoekje weg kruipen.

Ik zie alles van vorig jaar dagelijks in een film voorbij komen,het knijpt als het ware mijn keel dicht en ik word gek van verdriet en heb het gevoel dat niemand mij begrijpt.

Ik wil alleen maar met rust gelaten worden ipv al die goed bedoelde adviezen van iedereen waar ik echt helemaal niets mee kan.

Reageer