Mijlpalen na het verlies van een dierbare

  • 16 oktober 2018
  • 3 reacties
  • 187 Bekeken

Reputatie 2
De draad oppakken na het verlies van een dierbare kan lang duren. Ik heb mensen ook wel eens horen zeggen dat 'de glans er vanaf is'. Het lijkt me dan moeilijk om weer ergens bewust van te genieten. Dat kun je natuurlijk ook niet forceren.

Wat was voor jouw een mijlpaal na het verlies van je dierbare? Bijvoorbeeld ergens alleen naar toe voor het eerst, of dat je voor een oude hobby weer energie had. Waar ben jij trots op?

3 Reacties

Reputatie 2
Ik heb een beetle moeite met het woord trots in dit verband.

Als je leven heel nauw verbonden was met de overledene dan valt daar een leegte. Die wil je opvullen, maar het is de vraag of en hoe dat mogelijk is. Die onzekerheid, naast het verdriet van gemis kan lang duren.
Met mijn eerste man had ik en een gezamenlijk huishouden met kinderen en een zaak. Eigenlijk draaide alles om de zaak (het was tenslotte onze broodwinning) en de rest werd er omheen georganiseerd.

Het was heel lastig om weer opnieuw te beginnen. Ik voelde dat ik niet alleen een dierbare had verloren, maar eigenlijk mijn hele leven op z'n kop werd gezet. Geestelijk en lichamelijk kreeg ik een flinke knauw.
Ik ben na een paar jaar Engels gaan studeren, iets wat ik altijd al graag had willen doen, maar waar ik eerder nooit tijd voor had. Dat leverde me zelfvertrouwen en een baan in het onderwijs op. Een totaal nieuwe wereld ging voor mij open en daar heb ik ook mijn tweede man leren kennen.
Nu heb ik bewust veel meer mijn eigen dingen, naast wat we gezamenlijk doen.

Verdriet en leegte zal er altijd zijn na een overlijden. Die leegte wil ik niet nog groter maken door afhankelijkheid.
Reputatie 1
Het leven oppakken lukt me inmiddels wel maar het ervan genieten na nu bijna 10 maanden nog steeds niets. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed.
De ochtenden zijn het moeilijkst,bij het opstaan en hun foto zien lopen nog bijna iedere ochtend de tranen over mijn wangen.
Ik heb echt wel mooie momenten met mijn man en kinderen maar het "genieten"geeft mij een soort van schuld gevoel...
Reputatie 2
Er zijn heel wat boeken geschreven over dit topic. Dit artikel vond ik in de Knack waarvan de link ik jullie niet wil onthouden:

https://www.knack.be/nieuws/gezondheid/over-het-verlies-van-een-partner-elke-nacht-slaap-ik-met-zijn-pyjamajasje-in-mijn-armen/article-longread-1387115.html?utm_source=Newsletter-01/11/2018&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBDAGKN&M_BT=17197443966168

Alle gevoelens vooraf, tijdens en na het overlijden zijn zo herkenbaar, maar kunnen ook individueel verschillen.

Reageer