Vraag

Graf bezoeken


Mijn moeder had een groot deel van haar leven de wens gecremeerd te worden. Toen ze erg ziek werd, veranderde ze opeen van mening en wilde ze toch begraven worden. Ze woonde in Drenthe in een klein dorpje waar ze een prachtige begraafplaats in het bos hebben. Misschien was dit ook wel de reden. Samen hebben we een kist en steen uitgezocht. Ik zie ons nog zitten in juli 2006 toen ze zei "zet u er maar 2006 op, als ik langer krijg dan hoort u het wel van me". Een maand later lag ze onder die steen...
Ik woon in Utrecht en heb niet veel met het graf. Het is een mooie plek om te bezoeken maar ik maak misschien 1 keer per jaar de tijd om erheen te gaan. En dan sta ik daar heel onwennig. Soms neem ik een bloem mee. Ik kan mij wel voorstellen dat een bezoek elke dag en bijvoorbeeld een boompje laten groeien rust geeft maar daar is het voor mij te ver weg voor. Hoe gaan jullie met de begraafplaatsen om? Bezoeken jullie ze vaak?

13 Reacties

Reputatie 3
Beste KikiW.

Ik heb 56-jaar,samen mogen leven, met mijn vrouw.
In de nacht van 22-December,2013,is ze overleden.
Ik bezoek regelmatig,haar graf.

Waarom doe ik dat.

Lopend over de paden van haar rustplaats,

Staande voor haar graf
Waarin een lichaam
Rustend in ""Moederaarde""
Waar een hart in zat
Dat liefde heeft ontvangen
Maar ook,liefde heeft gebracht
Dankend voor de jaren
Dat wij samen waren.
Johan.
wij als kinderen bezoeken het graf regelmatig ook al is het een eindje rijden. We hebben ook het grafkruis zelf ontworpen en mij moeder heeft het zelf nog gezien omdat mijn vader 6 weken voor haar overleed en het bij mijn broer op het werk is gemaakt en zij vond het heel mooi, niet wetende dat ook haar naam er al bij moest worden gemaakt de planten en struiken heb ik zelf aan geplant en we onderhouden nu het samen met mijn broer en zus het kruis is van rvs en even hoog en breed als een grafsteen en kan zonder fundering geplaatst worden dmv een grond anker en is de helft goedkoper dan een grafsteen en wij kunnen het ook voor u laten maken met elke gewenste tekst die er in word gegraveerd , het is onverslijtbaar en blijft altijd mooi
Nu speciaal voor Johan, want op 22 december 2013 is zijn geliefde vrouw overleden en dan
schrijft hij daarover nog een prachtig gedicht.

Geweldig als je 56 jaar bij elkaar mag zijn en dan met heel veel LIEFDE.

Ik schreef jou al eerder over het graf van mijn zus, dat er nu niet meer is soms ga ik toch terug naar die plek. Ik weet niet waarom.

Ik ga nu weer terug in mijn cocon, maar wilde toch graag op jouw mooie bericht reageren.

Goede Kerstdagen.
Cecilia.
Johan en Jaap wat mooi om te lezen over hoe jullie omgaan met de graven. Het geeft nieuwe inspiratie. Erg bijzonder hoe hier op dit forum ervaringen gedeeld worden. Dank jullie wel!
Ik ben een man van 65 jaar,43 gehuwd met een lieve vrouw en de kinderen zijn de deur uit met hun kroost.

Mijn ouders zijn begraven en mijn schoonouders gecremeerd, het laatste vond ik zeer kil maar bij mijn ouders had ik een gedenk plek.
Bij een gedenk plek kun je terug komen op speciale dagen om een bloementje neer te leggen en na te denken in het verleden.

Ook hier moet je naar 15 jaar afscheid van nemen want dan word het graf geruimd.
Zelf heb ik geen voorkeur en vind ik aan de nabestaanden die een keuze moeten maken want die hebben de weg er naar toe.

Elke persoon heeft zijn keuze hoe zij/hij zijn overledene wilt herdenken.

Gesterkt in Uw keuze en Fijne feestdagen.
Ik bezoek regelmatig het graf van mijn ouders. Gelovige mensen vol liefde, die de liefde van Jezus deelden met anderen. Even in de rust. Even reflecteren. Even herinneren. 23 december zou ze 92 geworden zijn. 11 jaar geleden overleed ze. Ik houd me vast aan de wetenschap dat ik ze ooit in de hemel weer zal zien. Mijn vader heb ik nauwelijks gekend. Hij stierf toen ik 7 was. Gelukkig heb ik enorm veel liefde van mama kunnen ontvangen. Gedachten die ik koester als ik bij het graf sta. Dus eigenlijk ook een plek die me laat herinneren.
Reputatie 3
Wat mooi Vokante,om met deze gedachten, je
ouders eer te brengen,als je aan hun graf staat.
johan.
Mijn vader is in 2003 overleden. Toen bezocht ik dagelijks zijn graf.ik vind mijn rust bij zijn graf Nu na al die jaren, kom ik er nogsteeds, maar nu nog maar 1xper maand of minder.
Rust heb ik meer gevonden maar mijn vader vergeet ik nooit. Hij is er altijd in mijn hart..
Dus je hoeft niet naar een graf te gaan om aan degene te denken die je verloren hebt. Dit doe je overal.
Jolanda
Reputatie 3
Natuurlijk, een geliefde waar we afscheid van hebben
moeten nemen,nemen we mee in ons hart,en niet alleen
te herinneren,aan hun graf.
Een fijne jaar wisseling.
johan
Hoi kikiW

Het is te begrijpen dat het ver weg is en dat je er maar 1keer per jaar kom .......Maar ik zelf heb ondervonden dat toen mijn twee oma.s overleden en 1tante in een korte periode ik alleen van de oma die is begraven ik alles nog weet en onthoud dat is nu 25 jaar ik woon in Groningen oma licht in Venlo maar vraag me niet naar de sterfdag van de andere twee die zijn gecremeerd dat is vervaagt dus ja ik zelf vind het toch fijn dat zelfs na zoveel jaar je nog aan die ene oma denk natuurlijk verjaardaginstellingen blijven ...Maar de rest vervaagt zo iets van uit het oog uit het hart misschien heb je hier iets aan groetjes sandra
Reputatie 3
Beste Sandra.

Zou het niet andersom kunnen zijn,
wel uit het oog,maar niet uit het hart,
of zoals ik er over dacht,staande aan het
graf van mijn overleden vrouw.
Een goed weekend.
johan.
Beste Johan
Ja zo bedoel ik het ook ....Ook voor jou veel sterkte.
Gelukkig zitten er een hoop mooie herinneringen in uw hart waar jij aan terug kan denken
Ook jij goed weekend
Sandra
Wat lees ik hier toch allemaal mooie dingen.Allemaal zijn we op onze eigen manier bezig met afscheidt nemen en alles is ook altijd goed als het in jou hart maar goed voelt.

Er is een tijd geweest waarin mijn man nog drie maanden re leven zou hebben.Nu zijn we vijf jaar verder en zijn we al veel vrienden verloren.
Maar we zijn nog samen in een best goede stabiele gezondheid.
Vijf jaar terug overviel ons de ziekte en ondertussen denk ik regelmatig na over wat ik zou willen.Toch begraven denk ik en mijn man zegt cremeren.Het wordt misschien iets daar tussen in,maar wel een gedenkplaatsje.Al zou het maar voor een aantal jaartjes zijn.Misschien is er iemand die een bezoekje wil brengen of is het een troost voor een tijdje voor bv.een kleinkind,dan is dat voor mij oké.

Mijn moeder heeft mijn vader uitlaten strooien zonder ons,ik heb het vak later opgezocht .En toen ons moedertje stierf hebben wij met z'n allen gekozen voor een boom die zich in tweeën splitst In het vak waar mijn vader uitgestrooid ligt.Op 17-4 gaan mijn drie broers en vrouwen,mijn man en ik bloemen brengen en in de café eten en drinken we wat op ons mams verjaardag.Ieder jaar dat we er samen met z'n allen zijn,zijn we blij.

Overal zijn voors en tegen voor te bedenken,vandaar dat al deze verhalen je hierbij soms kunnen helpen.

Reageer

    Cookies

    DELA maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. Klik anders op meer informatie.

    IK GA AKKOORD Cookie instellingen