Fragment Hello Goodbye: rouwverwerking

  • 9 oktober 2018
  • 5 reacties
  • 489 Bekeken

Reputatie 2
In een uitzending van Hello Goodbye vertelt een vrouw over haar zoon die ze is verloren. Haar andere zoon, zijn broer, is (ongemerkt) pas jaren later begonnen aan de rouwverwerking. Hij ging terug naar de plek van het ongeluk (op Bonaire) om geconfronteerd te worden met het feit dat zijn broer er niet meer is.

Een mooi en eerlijk item over het verlies van een dierbare en hoe rouwverwerking voor iedereen anders is.

Hoe heb jij gerouwd om een overleden dierbare? En kwam dat bij jou ook pas later?

5 Reacties

Ik zit er nog midden in....nu 13 maanden geleden. Heb verdriet vanaf begin toegelaten.
Had de illusie dat het dan sneller voorbij zou gaan maar dat is dus niet zo.
Mijn rouw begon eigenlijk al voor het uiteindelijke overlijden, lewy bodys dementie/ en parkinson en uiteindelijk opname in een verpleeghuis (waar mijn lief na precies een half jaar overleed). Als partner raak je vanaf dag één na de diagnose in een rollercoaster en begint de zorg en eenzaamheid. Zijn overlijden zelf is nu 26 maanden geleden, het rouwen/het verdriet wordt er niet minder om, eerder heftiger en je omgeving, die leeft verder, waar jouw wereld stopte.
Reputatie 1
Mijn vader is 9 maanden geleden onverwachts op oudjaars avond overleden,ik zit nog volop in het rouwproces. Heb hulp gezocht maar ben daar mee gestopt omdat ik het gevoel had niet serieus genomen te worden.
Nu al maanden lang 6 a 7 dagen in de week aan het werk om nergens aan te hoeven denken,het verdriet ligt als een steen op mijn maag,ik mis hem zo.....
Hallo Heidi

Ik wil je kracht en sterkte toewensen met dit verlies van je vader.Het is nog zo kort geleden en in het eerste jaar kom he ook zoveel dingen tegen die zoveel pijn geven .Als een hulpverlener je niet goed begrijpt voor jou gevoel dan is het prima om te stoppen.Maar als je het nodig hebt zoek er een die bij je past er zijn veel hulpverleners.Veel liefs en warmte op je pad.
Hallo Hannie

Ik snap het wat he beschrijft en je rouwproces begint ook met alles wat je verliest en dat moet vast heel erg moeilijk zijn en ook geweest zijn,al die stapjes achteruit en alles wat je moest inleveren.Ik hoop dat je op een dag wat ruimte krijgt in je hart en dat daar dan plaats komt voor alle mooie herinneringen die jullie hadden,want ook de dood kan die gelukkig niet van je stelen,die zijn van jullie.
Neem je tijd en dat kan niemand voor je bepalen en weten alleen jij en blijf daarbij.Warme groet

Reageer