En toen was het stil....

  • 10 januari 2018
  • 6 reacties
  • 378 Bekeken

Reputatie 1
zondag 31-12-2017 is mijn vader overleden,hij had copd Gold 4 ,hartfalen en de laatste weken hevige pijnen in zijn maagstreek waar na veel onderzoeken niets is uitgekomen.
Die dag lag hij al 2 weken in het ziekenhuis en het leek die dag net wat beter te gaan,helaas is hij begin van de avond voor ons nog plotseling overleden.
De week van de uitvaart is nu voorbij,de week die ik in een roes heb beleeft en nu niet weet hoe ik verder moet.
In 2014 is mijn moeder aan dezelfde ziekte overleden,een maand daarna begon mijn vader achteruit te gaan,ik ben al vanaf 2005 alleen maar aan het zorgen voor mijn ouders en mijn motortje ging maar door,ook nu is er veel onrust in mij en weet niet hoe ik moet rouwen.
Ben vanochtend weer gaan werken maar dat ging ook niet zo best,moet veel huilen en val in een gat ondanks mijn gezin waar ik voor moet zorgen.
Kan iemand mij hierin helpen?

Lieve groet Heidi

6 Reacties

gecondoleerd metdit grote verlies Heidi. Rouwen is persoonlijk, een proces wattijd nodig heeft. Neem deze tijd, als je te snel weer het dagelijks leven gaat leven loop je de kans dat je helemaal vast loopt. Luister naar jezelf en rouw.

sterkte

Anne Marie
Reputatie 4
Beste Heidi

Een jaar gaat snel voorbij,na het afscheid moeten nemen
van je man.Het blijft,en vraagt altijd heel veel tijd,om dit gebeurden
in je leven,een plaats te kunnen geven.
Hoe gaat het nu met je,zo aan het begin van het nieuwe jaar.
Groetjes johan.
Reputatie 4
Beste Heidi

Ik bedoelde het afscheid nemen van je vader.
Te snel in mijn schrijven,bracht dit in mijn bericht
naar jou.
Heel veel liefs
johan
Reputatie 1
Hoi johan,

Wat lief dat je aan me denkt.
De sterfdag 31-12 was erg zwaar,veel gehuild en als in een film kwam alles weer voorbij.
Nu gaat het gelukkig de goede kant op,ben er positief ingegaan maar helaas afgelopen vrijdag een lieve vriendin moeten begraven en dat geeft weer veel verdriet.

Hoe is het met jou?

Een lieve groet van Heidi
Reputatie 4
Heidi.

Gelukkig te lezen,dat je op een kruispunt in je leven,
weer de goede weg, gevonden heb,maar gaande over deze weg,
zal je best je vader af en toe wel eens ""ontmoeten"".
Naar omstandigheden gaat het goed met mij.
In een overpeinzing,gingen mijn gedachten uit ,naar het nieuwe jaar
2019,en kon dat verwoorden.
Kerstmis 2018,heb ik doorgebracht,tussen de mooi besneeuwden
alpen,in Saas-Grund,te Zwitserland.De alpen,als met een wit tapijt
bedekt.Een fijn beleven deze Kerst,niet alleen in deze natuur,maar ook
tijdens een mooie kerstnachtmis.
In 1963,verbleven wij hier,tijdens onze huwenlijksreis.
Dat het goed met je mag blijven gaan.
Groetjes Johan.

p/s Zie de topic ""Opnieuw kunnen genieten"".,
van Marthe.
Reputatie 4
Beste Heidi.

Hoe is het nu met je.
Heeft de ""stilte"",een beetje plaats moeten maken,
voor wat blijdschap.
Is er berusting gekomen,na al het gebeurden in je leven.
Ik weet het Heidi,alleen met woorden,is er geen ''brug'' te slaan
over dat"'gat''' en het verdriet,je overkomen.
Tijdens mijn vakantie in Karinthië,heb ik mijn lieve Marjan weer
mogen "'ontmoeten"'maar nu als een mooie regenboog,stralend van
kleur,vanaf mijn balkon in het hotel.,boven een prachtig landschap.
Zo heb ik dat in mijn gedachten,kunnen verwoorden.
Zie de TOPIC ''WOORDEN".
Heel veel liefs
johan.

Reageer