Een gedenkplek speciaal voor ongeboren kindjes

  • 29 juni 2016
  • 6 reacties
  • 1742 Bekeken

Ik heb 7 miskramen gehad. Mijn eerste kindje (dat ik 8 jaar geleden verloor) is overleden in de 10e zwangerschapsweek. Ik had het geluk dat ik er afscheid van heb kunnen nemen en het heb kunnen begraven. Helaas heeft niet iedereen die mogelijkheid (gehad). Ik zou het heel mooi vinden als er op alle begraafplaatsen in Nederland een speciaal gedenkplekje zou komen voor foetussen. Een plek waar je de mogelijkheid hebt om iets neer te leggen of te hangen als teken van jouw zwangerschap en het kindje dat jij (en je partner) hebt verloren. Wat is jouw mening? Sta je achter dit idee en zo ja hoe zou jij deze gedenkplek willen zien? Of heb jezelf misschien een veel beter idee? Ik hoor het graag...


6 Reacties

o dat zou mooi zijn want ik kreeg een miskraam met 16 weken heb het kindje zelf mee genomen naar het ziekenhuis was een jongetje maar wat er daarna met mijn zoon is gebeurt ik heb er nooit meer iets van vernomen dat is nu 34 jaar geleden maar je vergeet het nooit meer zeker daar ik zwanger liep met lady di van engeland van haar 1 ste zoon dus als ik die man nu ziet denk ik altijd ach mijn zoon had ook zo oud geweest maar helaas niets meer van hem dus zeker erg mooi jou idee maar zou zelf niets 1 2 3 kunnen verzinnen
Wellicht kan het een troost zijn voor je Sandra om te weten, dat al het menselijk materiaal in een ziekenhuis uiteindelijk wordt verbrand.
Je schrijft dat je je kindje zelf naar het ziekenhuis hebt gebracht; eigenlijk bracht je je zoontje dus naar het crematorium.

Niemand kan je overigens tegengehouden om zelf initiatief te nemen en een miskraam te begraven; in je eigen tuin of in de tuin van een bekende. Zo'n handeling kan een begin worden van een stille verwerking van je verdriet. Tot op het allerlaatst doe je dan wat je zo graag voor je kindje wil doen namelijk:
"... helpen op je levenspad"
wat zo treffend in bovenstaand gedicht wordt gezegd.
Witzenman,

Wettelijk gezien zijn er (nog) geen regels t.o.v. het begraven van foetussen.

Wetgeving rondom foetussen

Voor de wet wordt een foetus (officieel) pas als kind erkend vanaf week 24 van de zwangerschap. Hoe zit dat precies:
*Tot 16 weken zwangerschap is er wettelijk gezien geen sprake van levensvatbaarheid. Daarom 'bestaat' je kindje voor die tijd niet voor de wet.
*Van 16 tot 24 weken zwangerschap is de regelgeving een beetje een grijs gebied. Het kindje is volgens de wet dan nog niet levensvatbaar, maar het heeft wel recht om te leven. Als je in dit geval wilt dat je kindje in het Bevolkingsregister wordt ingeschreven, dan is de Burgerlijke Stand hier juridisch toe verplicht. Je krijgt dan een akte van overlijden.
*Na 24 weken zwangerschap wordt er gesproken van een doodgeborene en zijn er officiële regels waar je je aan moet houden. Wettelijk gezien moet het kindje nu een naam krijgen. Je bent verplicht om aangifte te doen bij de Burgerlijke Stand van de gemeente. Hier krijg je vervolgens een 'akte van een levenloos geboren kind' mee. Je kindje moet verplicht worden begraven of worden gecremeerd!

Dit houd dus in dat je je kindje idd gewoon kan begraven in je tuin of een ander plekje. Toch zou ik dit advies niet aan mensen willen geven. Als je je kindje in je eigen tuin begraaft, kan het heel verdrietig zijn om iedere dag in je tuin geconfronteerd te worden met het verlies van je kindje. Bovendien moeten mensen rekening houden dat het ook kan gebeuren dat ze een keer gaan verhuizen. Wat doe je dan met het begraafplekje? Als je het begraafplekje bij het oude huis laat, ben je verplicht om de nieuwe bewoners te vertellen dat er een kindje in de achtertuin ligt begraven, zodat zij niet voor rare 'verrassingen' komen te staan.

Heel triest is het volgende verhaal; een vrouw nam ten einde raad contact met mij op omdat zij jaren geleden haar kindje had begraven in haar achtertuin. Jaren later nadat zij haar kindje in de achtertuin had begraven kwam zij negatief in het nieuws. Hieronder vind je een klein stuk uit het krantenartikel:
Politie houdt vrouw aan in zaak 'begraven foetus'.
Het verhaal gaat dat de voormalige bewoonster een jaar of 7 geleden na 5 maanden zwangerschap een doodgeboren kindje heeft gekregen. Die foetus, die in één hand paste, zou in een doosje in de achtertuin begraven zijn. Bij een aantal mensen was dit verhaal bekend en afgelopen week werd de politie door een van deze mensen getipt.

Agenten zijn vervolgens op donderdag naar de betreffende sloopwoning gegaan en zijn urenlang bezig geweest met het afgraven van zowel de voor- als achtertuin. Er werd echter niets gevonden. Wel werd de vrouw van haar bed gelicht en verhoord. Bij de politie gaf zij aan zich van geen kwaad bewust te zijn. Zij vermoedt zelf dat de foetus al is verteerd of weggegooid door de bewoners die na haar in het huis kwamen wonen. Inmiddels is de vrouw weer thuis in afwachting van een reactie van het Openbaar Ministerie....

Om dit soort situaties te voorkomen, maak ik mij hard om verandering qua wetgeving voor het begraven van foetussen erdoor te krijgen. Dat is ook de reden dat ik zou willen dat er op iedere begraafplaats een plek komt om ook foetussen te kunnen begraven en/of te gedenken. Of dat er speciale begraafplaatsen/gedenkplaatsen op verscheidene plaatsen in Nederland gaan komen die die mogelijkheid bieden. Daarom ben ik zo blij met Dela, die ook de uitvaarten voor de allerkleinsten vergoed. Mensen krijgen hierdoor begeleiding bij het afscheid nemen, voelen zich hierdoor gesteund in hun verdriet, en ze krijgen hierdoor de mogelijkheid om hun kindje (op een legale manier) te begraven...
Lieve Sandra,
Ik krijg heel vaak te horen dat mensen het verlies van hun kindje nooit (goed) een plek hebben kunnen geven. Dit komt grotendeels omdat zij geen of niet goed afscheid van hun kindje hebben kunnen nemen. Hierdoor blijft het voor hen een niet afgesloten boek.
Ik zou je graag naar de volgende pagina's van mijn webwinkel willen verwijzen:

Tips voor afscheid nemen: http://webwinkel.dag-lief-kindje.com/c-1085451/tips-voor-afscheid-nemen/
Tips voor omgaan met verlies: http://webwinkel.dag-lief-kindje.com/c-1321028/tips-voor-omgaan-met-verlies/

Ik hoop dat ik je een beetje verder hebt kunnen helpen. Als je vragen of informatie nodig hebt, mag je contact met mij opnemen.
Groetjes, Jozette
Bij ons op het kerkhof heb je hiervoor speciaal een monument. Heel mooi en sereen. Ik dacht eerlijk dat dit overal was. Zelf weet ik niet hoe het is om een kindje te verliezen, dus ook geen ervaring mee.
Via mijn websites krijg ik veel reacties van oudere vrouwen die nog steeds een leegte en een gemis bij zich dragen doordat zij het verlies van hun kindje nooit goed hebben kunnen 'afsluiten'. In die tijd was het niet gebruikelijk dat moeders/ ouders afscheid van hun kindje konden nemen. Het overleden kindje werd gelijk na de geboorte en/of het overlijden bij de moeder weggehaald. Er werd ook niet meer over het kindje gesproken, want dit zou te pijnlijk zijn voor de vrouw.

Ook gebeurt het vaak dat ouders hun kindje zelf geen plek hebben kunnen geven. Bijvoorbeeld vrouwen die een miskraam kregen en hun kindje niet hebben kunnen 'opvangen' of achter hebben moeten laten in het ziekenhuis voor onderzoek. Zij hebben vaak ook geen tastbare herinneringen zoals bijvoorbeeld een echofoto. Vrouwen (en hun naasten) hebben hierdoor dubbel het gevoel met lege handen te staan.

Voor deze ouders/ nabestaanden zou ik willen dat er in iedere gemeente zoiets als een vlinderboom zou worden neergezet, zodat ook zij toch een herdenkingsplek voor hun kindje kunnen creëren. Bijvoorbeeld zoals in deze gemeente:
https://kerkenglabbeek.wordpress.com/2016/10/19/vlinderboom-voor-doodgeboren-kindjes/

Reageer