Dingen zonder je dierbare(n) doen


Reputatie 2
Samen op vakantie gaan, naar concerten van een favoriete artiest, of uit eten gaan in jullie lievelingsrestaurant: dingen die je niet meer met diegene kunt doen.

Het besef dat je dierbare is weggevallen is erg confronterend, zeker als jullie vaak samen (speciale) dingen ondernamen. Is dit iets wat je dan helemaal niet meer doet, of juist wel blijft doen om diegene te herdenken?

Deel hier jouw ervaring.

8 Reacties

Reputatie 1
Dag Marthe, dit onderwerp is mij uit het hart gegrepen.
Ik ga juist de confrontatie aan, bezoek (indien financieel mogelijk) de plekken waar wij tweetjes het zo naar onze zin hebben gehad. Ik ben zelfs ongeorganiseerd, helemaal alleen, half juni terug gegaan naar Las Vegas (VS). Heb daar in hetzelfde hotel gelogeerd en alles wat wij daar samen deden, nu in mijn eentje gedaan. Het was confronterend, maar ook bevrijdend. Ik heb daar echt afscheid genomen van waar wij zo genoten toen hij nog niet zo ziek was. Ik had die drang en nu is het volbracht. Ook de reis en alles er omheen (digitaal) gaf mij het gevoel de wereld weer ALLEEN aan te kunnen.
Maar ook de hotels en plaatsen in Nederland bezoek ik met dat doel. Afscheid nemen kan op vele manieren, maar waar ik wel nog tegenaan loop, ik kan mijn lief nog steeds niet loslaten. Erg tegenstrijdig allemaal, het is niet anders. Er is geen school voor om te leren los te laten.
Groet Hanny
Reputatie 3
Beste Hannie.

Wat fijn te lezen,dat de stap die je heb genomen,
je zoveel goed heb gedaan.
""Loslaten"",een begrip zoveel omvattend,de banden
uit het verleden,die er velen jaren waren,en de herinneringen
daaraan,zullen in je gedachten,nooit verbroken worden.
Dat geeft een groot gemis gevoel,waarmee we maar moeilijk
kunnen ""loslaten"".
Er is er maar een,die je daarbij kan helpen, en bij je zal zijn,
tastbaar niet meer aanwezig,maar op alle paden je zal vergezellen,
om je gelukkig te voelen.
Goetjes Johan.
Ja, is echt wennen. De trein alleen pakken. Alleen boodschappen doen, alleen fietsen. En er zijn nooit meer dezelfde mensen die je tegenkomen, die zo gezellig zijn, die samen uiteten, samen delen. Dan merkt je hoe je ze echt missen
Nu de sterfdag weer dichterbij komt, wordt het weer moeilijker, ook al zijn we zeven jaar verder. De tijd maakt dan echt niets uit.
Reputatie 3
Beste Marthe.

Zie mijn Topic ""VAKANTIE"".

Johan
Reputatie 3
Beste Marthe.

Het eerste jaar na het heengaan van Marjan,
alleen op vakantie,met een gezelschap,was best
onwennig,en wist mij zelf,geen houding te geven.
Nu de jaren verstrijken,en ieder jaar op vakantie ga,
voel ik me wat vrijer in de contacten.
De Kerstweek,is voor mij nog steeds erg beladend,
door al het gebeurden,en breng ik elders(meestal
in het buitenland),door.
Ik kan en mag nog ""genieten"",van wat de ""wereld""
mij te bieden heeft.
Maar altijd in mijn gedachten,Marjan,als wij op vakantie
genoten van de mooie omgeving,in de landen,om ons heen.
Dat wens ik allen toe.
Gr. Johan.
Reputatie 2
@Hannie
Wat een ontzettend bijzondere reis moet dat geweest zijn! Daar is veel lef voor nodig. Mooi om te lezen hoe je dit hebt ervaren. Groetjes, Marthe
Juist je herinnert die iemand telkens als je bepaalde dingen zien. Maar je kunt niks zeggen. En dan besef je hoe goed je gezelschap was. En soms na een vermissing of overlijden is het moeilijk om iemand te vertrouwen of iemand van ongeveer dezelfde thuis, niet eens die je begrijpen. En hoeft niks uit te leggen hij weet precies wat je bedoelt.

Reageer

    Cookies

    DELA maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. Klik anders op meer informatie.

    IK GA AKKOORD Cookie instellingen