Ben jij wel eens eenzaam?

  • 8 september 2016
  • 40 reacties
  • 24862 Bekeken


Toon eerste bericht

40 Reacties

Reputatie 4
Als er een 'dipje'',om de hoek komt kijken,
pak ik mijn jas,das en petje,trek de deur
achter mij dicht,en laat de frisse wind,langs
mij heen blazen,en bij vriezend weer,de koude,
tintelend,mijn neusgaten binnen laten.
Een heerlijk gevoel,om tijdens de wandeling,
mijn gedachten,even een andere,wending te
geven,dit is inderdaad,een aanrader, om zo
wat energie,binnen te laten komen.
johan.
@Johan, Ik weet niet hou jouw thuissituatie eruit ziet, maar zonder het te melden bij mijn kinderen is het voor mij niet te doen om er zo even uit te gaan. Als ze van te voren weten dat ik ga, is er niks aan de hand. Maar als ik zo de deur uit loop en het niet meld.
Dan schend ik het vertrouwen van mijn kinderen.
Laat dat nou het laatste zijn wat ik zou willen in deze situatie, aangezien we toch nog wel een aantal jaren met elkaar onder 1 dak door moeten.
Maar ik moet zeggen dat als ze het weten en ik 's avonds een eind ga lopen ik me in elk geval een stuk beter voel als ik weer thuis ben. Wat kan lopen dan toch mooi zijn.
Als ik een dip aan voel komen dan ga ik of met de koptelefoon muziek luisteren of lekker de fiets pakken of even lekker ergens een chocoladereep scoren. Als ik dan weer thuis kom dan heb ik alweer spijt v aan me aankopen
Reputatie 4
Beste tttimmer.

Als ik de deur, achter mij sluit,is er
niemand, die op mij wacht.
Ons samenzijn,werd niet gezegend
met kinderen.Daarom kon ik dat zo
naar je berichten.
Dat lopen,je altijd,een heerlijk gevoel,
mag blijven geven.
johan.
@Johan, bedankt voor je antwoord. En v.w.b. kinderen, ze geven mij overdag wel heel veel energie, maar er zijn, heel soms, momenten dat je ze niet om je heen zou willen hebben.
Reputatie 4
Beste esther.
Op die momenten,moet je dat blijven doen.
dan wel niet zo'n chocoladereep, maar een kop
koffie,met bonbon,is ook niet te versmaden.
johan.
Ik herken je verhaal. Ik ben sinds januari 2014 voor de tweede keer weduwe, ben 53 jaar en voel me ontzettend eenzaam.
Alles lijkt zo nutteloos en je vraagt je steeds maar weer af: waarvoor doe ik het allemaal.
En idd, je zou misschien wat meer leuke dingen moeten gaan doen, maar alleen? En mocht je ooit met iemand iets leuks gaan doen dan kom je toch weer s'avonds alleen thuis en lijkt het net of je het fijne van die dag weer vergeten bent. Het laat je nooit los.
Het rouwen duurt ontzettend lang, ik vraag me af of het wel over gaat. De eerste keer dat ik alleen was ben ik na bijna drie jaar weer opnieuw getrouwd en toen heb ik het verleden een "plaatsje kunnen geven" zoals ze dat zo mooi noemen.
Ik was weer gelukkig, met het verleden in mijn gedachten, maar ik leefde weer, tot dat het noodlot weer toesloeg.
Er is geen oplossing voor eenzaamheid, je kunt niet de hele dag bij iemand anders gaan zitten en je eigen huis ontvluchten. En wat je vrienden-, kennissenkring betreft, die wordt echt wel uitgedund. Alsof je niet meer volmaakt bent als weduwe. Zo leer je je echte vrienden kennen.
Ik wens je veel sterkte en hoop dat je toch nog ooit gelukkig wordt.
Ik wil je gewoon even een compliment geven: TOP!
Je hebt voor jezelf beslist dat het anders moet en kan en gezocht naar een activiteit die jou kracht geeft.
Echt: respect!
Herkenbaar!
Ik belde mijn ouders eigenlijk al tijd al (bijna) iedere dag,maar toen mijn vader overleden was belde ik mijn moeder iedere avond,zodat ze haar verhaal kon doen over de dag,en gewoon kletsen over vanalles. Altijd rond 21:10 belde ik haar. Vaak hingen we pas rond 22:30 op. Dit altijd,iedere dag. Mijn man en kinderen wisten niet beter. Toen mijn moeder overleed wist ik écht niet wat ik op die tijd moest doen. Het was zo'n traditie geworden. Vaak kerk ik ook precies om 21:10 op de klok,maar bellen ging niet meer... nu een jaar verder ben ik ook alweer "gewend" aan het niet bellen,ik lees erg veel en zo komt de avond ook om.
Eenzaamheid heeft lang niet altijd met leeftijd of het wel of niet hebben van een relatie te maken. Ieder mens kan, ondanks het mooie plaatje waar anderen tegen aan kijken of denken te kijken, zeer eenzaam zijn.
Ouderen mensen die niet meer in het arbeidsproces zitten en daardoor minder sociale contacten hebben en binding met de samenleving kunnen het gevoel hebben geen doel of drive meer te hebben in het leven. Ik verbaas me er altijd over dat ze vaak zichzelf niet voorbereiden op hun pensioen en ook niet verantwoordelijk vinden. Dan zak je al snel af naar een stuk eenzaamheid. Zoeken naar sociale contacten, in de buurt of elders, vrijwilligerswerk of een praatje met buren kan al heel veel doen. In mijn ogen zijn kinderen geen garantie voor het opheffen van eenzaamheid.
Contact houden met lotgenoten via internet kan extra helpen. Eigen verantwoordelijkheid nemen voor je leven kan geen kwaad. Blijven deelnemen aan samen leven, maar wacht daar niet mee tot je door de dood van je partner eenzaam wordt...dan kan het een stuk moeilijker zijn voor zowel anderen als voor je zelf. Ook een huisdier kan iets betekenen.
Reputatie 4
Dit zijn wel de stappen, om niet in een gevoel van eenzaamheid
te geraken,en niet af te wachten,tot er aan de deur gebeld wordt.
Het was een hele stap voor mij,na het overlijden van mijn vrouw,
om alleen met een groepsreis op vakantie te gaan.Middels drie
jaar verder,heb ik er in mijn alleengang op verschillende reizen,
leuke contacten er aan over gehouden.
johan
helaas, na alle mooie woorden na overlijden, erg eenzaam. vanaf dag crematie ben ik alleen geweest. Wel telefoontjes, of zelf op pad, maar helaas haast geen visite..dknuffel
helaas, na alle mooie woorden na overlijden, erg eenzaam. vanaf dag crematie ben ik alleen geweest. Wel telefoontjes, of zelf op pad, maar helaas haast geen visite... Eenzaam, ben je, aan dat alleromheersende buikgevoel doet niemand iets, het kan verzachten door familie, vrienden... ik wens ieder veel liefde toe
Hallo zonnebloem

Je gaat door een enorm moeilijke tijd zo te lezen en ik wil je graag sterkte en kracht toe wensen.
Je hebt gekozen voor de naam zonnebloem en er komt een tijd dat zon in jou gaat stralen en dat de jou bloem langzaam weer wat gaat openen.
Het weer is de komende dagen prachtig en zou tegen je willen zeggen ;zonnebloem laat je iedere dag bestralen.
Veel liefs Johanna
dank je wel dknuffel

Reageer