Vraag

Wel of niet bij overledende

  • 1 februari 2018
  • 5 reacties
  • 382 Bekeken

Hallo ik heb als 6 jarige mijn oma gezien ik werd opgetild door een tante om in de kist te kijken . Daarna toen ik 33 was overleed mijn vader durfde het niet maar toch gedaan . Nu 56 en 2 jaar geleden mijn schoonvader overleden ik had een leuke sterke band met hem en dat was erg hecht altijd al vanaf het begin dat ik daar kwam .
Heb aan zijn sterfbed gezeten gehuild gewoon gepraat tegen hem zijn hand gepakt en ook poos alleen geweest met hem tijdens zijn laatste reis . Heb dingen gezegd en ook wat we gedaan hebben samen en dat ik blij was dat hij mijn schoonvader was en zo trots op zijn zoon was ie (mijn man) dat hij hebben en houwen verlaten heeft voor mij en 360 km ver weg verhuisde . Deed hen pijn maar zo trots als ze week of weekend hier kwamen . Als hij weg ging weer huilde hij vaak zo,n speciaal gevoel heb ik nog nooit gehad . Blij dat ik het gedaan heb en zelfs nu nog voel ik hem om me heen en zeg tegen mijn man hij is er nog ! De fietslamp flikkert vaak vanzelf 🤷‍♀️In de schuur keer op keer weer en meer van die dingen steeds . Vind het niet meer eng en voelt fijn ! Zo blij dat ik het gedaan heb !⭐️⭐️

5 Reacties

Reputatie 2
Hoi @Gitta

Wat een mooi bericht, ondanks het verdriet over het verliezen van je dierbaren. Het is fijn om te lezen dat je steun hebt gehaald uit de manieren waarop je afscheid hebt kunnen nemen van je vader en schoonvader. Vaak is het een drempel om bij de overledene te gaan kijken, maar toch kan het enorm helpen bij de verwerking daarna. Zou jij het anderen aanraden? Groetjes, Marthe
Reputatie 3
Beste Gitta.

Ook al is je schoonvader,tastbaar niet meer aanwezig,
en uit het oog verloren,hij laat je 'zien en voelen",dat door de
gehechtheid,die je met hem had,in gedachten,altijd bij je zal zijn.
Niet vergeten,jou "handdruk",die je hem gaf,als afscheid voor zijn
laatste "reis".
Gr.Johan.
Wat fijn dat je zo'n afscheid hebt gehad. En dat je dingen kan zien, tekens. Mijn moeder is bijna twee jaar geleden overleden.. onverwacht na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen. Ze ging voor een longontsteking, benauwd, bloedarmoede, maar er bleek veel meer aan de hand.. ze is aan hartfalen overleden maar ze was niet meer bij bewustzijn toen we kwamen.. ik heb geen afscheid meer gehad ik vind het verschrikkelijk en mis haar zo erg.. Elke dag. 😞 Pijn van gemis is moeilijk het ergste wat een mens kan meemaken. Ik ben enig kind de band was heel erg hecht.. maar ik moet sterk zijn voor mijn gezin, vader die in een verpleeghuis zit. En ik wil weer kunnen genieten van het leven ik ben op de goede weg maar het rouwen gaat in fases.. Ik wil dat mijn moeder trots op me is daar boven! Ik put troost uit kleine dingen, witte veertjes op de stoep, een roodborstje, een merel die zingt kaarsjes branden. Straks komt haar verjaardag en sterfdag. Tja dat blijft elk jaar weer. Ik had nog geen idee dat ik haar zo ineens zou verliezen. Wat hadden we graag nog wat jaren met elkaar willen zijn. Je begrijpt het gewoon niet als het zo ineens gebeurd. Ik was wel bij haar toen ze overleed als enige op dat moment.. Mam ik ben bij je heb ik nog gezegd hoop dat ze me gehoord heeft xx
Reputatie 3
Beste Liesw70.

Wie kan jou pijn en verdriet,door het gemis,verzachten.
Het is je moeder,die er altijd voor je zal zijn,
tijdens je moeilijke momenten,en je tranen zal drogen.
Door de gehechtheid die je had met je moeder,zal de
band,waar ze nu ook zal zijn,nooit verbroken worden.
De herinneringen blijven,en kan je over verhalen,met warmte
en liefde in het gezin.
Je heb o.a troost gevonden door het gezang van een merel.
Ook ik heb troost gevonden tijdens zijn gezang,in de mooie
zomeravonden,gedurende de vier jaren,nadat ik afscheid
heb moeten nemen van mijn vrouw marjan.
ik heb een gedicht gemaakt,over deze ""tuinvriend'".
Ik zal hem je doen toekomen.
Heel veel sterkte.
Johan.
Hallo Johan wat ontzettend aardig uw lieve reactie. Inderdaad de herinneringen, haar liefde, ze blijft voor altijd in mij...ik geef dit weer door aan mijn vader mijn gezin en de mensen om mij heen. Gecondoleerd met het verlies van uw vrouw. Ook knap dat u zo'n troost put uit de natuur en volgens, het zingen van de merel is erg mooi he. Ben benieuwd naar uw gedicht. Ook sterkte voor u, heeft u mensen om u heen? Familie? Groetjes, Lisette.

Reageer

    Cookies

    DELA maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. Klik anders op meer informatie.

    IK GA AKKOORD Cookie instellingen