Uitvaart: uitbundig of ingetogen?

  • 15 april 2018
  • 4 reacties
  • 880 Bekeken

Reputatie 2
Met een afscheidsdienst vier je het leven van de overledene. Maar vier je dat letterlijk? Met bijvoorbeeld uitbundige muziek of meer feestelijke hapjes. De één vindt het ongepast, een ander kan zich dit wel voorstellen.

Wat vinden jullie van de stelling? Ben jij het eens of oneens?

Een vrolijke, uitbundige dienst vind ik ongepast. Mijn nabestaanden moeten de kans krijgen om te rouwen en niet worden gedwongen om geforceerd ‘leuk te doen’.



4 Reacties

Tja, hoe je een afscheidsdienst ook invult, deze moet altijd het gedachtegoed van de overledene vertegenwoordigen. Voor alle aanwezigen herkenbaar. Dat geldt voor de sfeer, als wel voor de muziek en de Herinneringen die worden opgehaald.
Ik ben de laatste tijd herhaaldelijk gevraagd, als betrokkene, het woord te voeren tijdens de uitvaart. Ik haal daar altijd herkenbare (opvallende en grappige) herinneringen op. Ik memoreerde dat de overledene altijd als hij een terras opzocht er bij de consumptie bitterballen werden besteld (hilariteit). Wat ik niet wist was, dat er na de crematie tijdens het samenzijn bitterballen werden geserveerd. Geweldig. Dit sloot perfect aan. Een lach en een traan.
Zoals gezegd, een afscheid moet afgestemd zijn op de overledene. Passend bij zijn leven.
Reputatie 2
Een vrolijke, uitbundige dienst vind ik ongepast. Mijn nabestaanden moeten de kans krijgen om te rouwen en niet worden gedwongen om geforceerd ‘leuk te doen’.

Deze stelling gaat uit van degene die zijn/haar mening geeft over de eigen uitvaart. En dat zou gerespecteerd moeten worden. Het gaat m.i. erom dat de uitvaart(dienst) niet als gedwongen of geforceerd wordt ervaren door de nabestaanden. Dus ben ik het eens met de stelling.

Als de vraag is: herken je je hierin? dan wordt mijn antwoord anders. Het maakt mij persoonlijk niets uit hoe mijn nabestaanden de uitvaart willen uitvoeren. Mijn wensenlijst is kort: begraaf mij op de gereserveerde natuurbegraafplaats in een lijkwade.
Een van mijn schoonzussen was een vrolijke en muzikale vrouw. Zij had niets geregeld voor haar uitvaart: geen verzekering, geen wensen. Ze overleed dan ook vrij plotseling. Toch waren haar partner en de familieleden van beide zijden het snel eens met de keuze om aan haar graf een aantal van haar favoriete folksongs te zingen en spelen.
Reputatie 1
Liefst een echte Requiem Eucharistieviering in de Kerk
met de Officiele Gregoriaanse Gezangen.
Ik ben van mening dat het ook heel veel afhangt van de persoon van wie je afscheid neemt. Als deze persoon van uitbundige muziek hield, wat is er dan mis mee. Ook heeft de overledene soms aangegeven dat het geen dooie boel moet worden. Daarbij is het naar mijn idee ook afhankelijk hoe oud de persoon is geworden en op welke wijze de persoon is overleden. Het komt steeds vaker voor dat de overledene een wensenlijst heeft gemaakt hoe de uitvaart eruit moet zien en dat is iets dat je moet respecteren. Want dat is de laatste wens van de overledene. Ook de nabestaanden moet je in hun waarde laten en ze hoeven niet geforceerd leuk te doen, ze mogen best verdrietig zijn. Als er lievelingsmuziek van de overledene gedraaid wordt raakt dat de nabestaanden vaak erg diep en kunnen ze daar zeer emotioneel door worden en dat mag ook.

Reageer