Tot hoe ver wil jij je overleden dierbare begeleiden?


Ga je bijv. bij een crematie mee tot aan de oven, of laat je de overledene achter in de zaal waar de dienst gehouden werd? Laat je de kist zakken bij een begrafenis? Of....

11 Reacties

mijn lief is gecremeerd, en natuurlijk heb ik hem niet alleen gelaten. Tot het einde......en dan hoort de oven er toch ook bij. Had het niet anders gewild. Had voor mij niet goed gevoeld anders, net of ik hem op het allerlaatste moment in de steek had gelaten.
Het is fijn om al deze verschillende meningen te horen van ieder van jullie.Ik ben het er zeker mee eens dat het een gevoelig onderwerp is.De dood hoirt zeker bij ons leven maar dat wil niet zeggen dat het een luchtig onderwerp is en zeker niet voor iedereen.Het is daarom ook fijn als iedereen zonder vrees zijn gevoelens kan uiten en niemand moet hier pijn ervaren door opmerkingen die geplaatst worden.

Voor mijzelf zou ik het te moeilijk vinden om mee te gaan tot het allerlaatste punt (de oven).knap vind ik het voor de mensen die dat kunnen.
Voor het begraven (het laten zakken van de kist)is dat voor mij heel makkelijk en voelt het wat zal ik zeggen;meer natuurlijk.Mijn keuze is dus nog steeds niet zo duidelijk.
Ik wens iedereen een rustige nacht en een beetje zonnig weekend.
En omdat het een gevoelig onderwerp is snap ik niet dat je hier gaat zitten spammen.
Jammer Nanette.
Dit is een redelijk gevoelig onderwerp en subjectief. De beleving van een crematie is voor ieder persoon anders.

https://www.hulzebus-uitvaartverzorging.nl/regeling-uitvaart/crematie
Met mijn vader en schoonouders zijn wij met de kinderen 13 en 17 jaar meegeweest tot de oven.
Was erg bijzonder om te doen.
We werden Door mensen van de Dela goed begeleid en onze uitvaartverzorger was met gepaste afstand op de achtergrond aanwezig.
Was mooi om van bed tot oven je dierbare te begeleiden.
Bijzonder om bij alle facetten van de nazorg erbij te zijn.
Vorig jaar overleed mijn broer. Hij had zich ter beschikking gesteld aan de wetenschap en dus niet écht iets geregeld voor zijn afscheid. Helaas lag hij enkele dagen dood op bed bij hoge temperaturen, dus van ter beschikking stellen was geen sprake meer. Wij, zijn 3 zussen en 1 broer, moesten, samen met zijn nog jonge zoon, zijn afscheid regelen. Bij St. Barbara in Utrecht hebben ze het voor ons netjes geregeld. Van een "normale" crematie was geen sprake meer. We hebben de auto op de parkeerplaats opgewacht en zijn achter de auto aan richting de ovenruimte gelopen. Na een kort samen zijn met muziek, zijn we mee de ovenruimte in gegaan, waar onze broer al klaar stond. Ons werd uitgelegd wat er ging gebeuren. We hebben hem dus letterlijk de gloeiende oven in zien gaan, maar niet dat de vlammen de kist omvatten. Het werd zo uiteindelijk toch nog een mooi afscheid. Ik zou het zo weer doen.
Wij hebben de kist laten zakken.
Het geeft duidelijkheid voor de kinderen.
Zo hebben ze ook kunnen zien dat er nog plek genoeg is voor hun zusje, als zij over 4 jaar wordt herbegraven.
wij hebben er voor gekozen om de kist in de zaal te laten staan. Mijn zoon wilde eigenlijk mee tot aan de oven maar na overleg toch beter om het niet te doen
En ik zou het ook niet willen dat het bij mij gebeurt maar laat het over aan me kids en misschien evt partner
Ik ben bij mijn opa en oma mee geweest tot aan de oven. De eerste keer bij opa vond ik het wel eng, maar het viel eigenlijk allemaal wel mee. Daarom heb ik ervoor gekozen om ook bij mijn oma erbij te zijn.
Ik zal er dan ook zeer zeker voor kiezen, dat als mijn ouders zouden komen te overlijden, om weer mee te gaan. Ik begeleid ze van begin tot eind. Van verzorging tot oven. Dat geeft mij het gevoel dat ik ze niet alleen laat.
Bedankt voor je toelichting. Zelf weet ik nu nog niet wat ik zou willen. Wat je ook kiest, het is emotioneel, maar hangt denk ik ook af van hoe je je op dat moment voelt. Ik kwam op dit item, doordat ik mensen vertelden dat zij mee waren geweest tot de oven. Ik veg me af hoe andere mensen hier tegenaan kijken. Hoe ver ga je mee?
Ik hoop op meer reacties en ervaringen.
Het is inderdaad mogelijk om je dierbare te begeleiden tot aan de oven en dan kun/mag je vaak ook nog helpen om in te voeren. Je moet je wel beseffen dat dit zeer emotioneel is maar aan de andere kant ook heel mooi is dat dit kan en mag. Ook kun je vaak in een crematorium ook kiezen om de kist wel of niet aan het oog te onttrekken, soms door het dalen, soms door het achterwaarts achter een gordijn te laten glijden en zelfs is het mogelijk om de kist omhoog te laten gaan. Deze mogelijkheden zijn per crematorium verschillend. Bij een begrafenis kun je de kist laten dalen, laten staan of tot maaiveld laten zakken. Al deze wensen zijn zeer persoonlijk en ik ben van mening dat elke beslissing de juiste is. Het is misschien wel verstandig om kleinere kinderen vooraf in te lichten wat er gaat gebeuren omdat die het als heel schokkend kunnen ervaren als bijvoorbeeld in een crematorium de kist daalt. Veel van hen denken dat de kist dan zo in de oven zakt. Dit is natuurlijk niet zo, maar het is de onwetendheid die ze hebben.

Reageer