Doorbraak BRP: doodgeboren kindjes mogen eindelijk bestaan


http://www.lindanieuws.nl/nieuws/doorbraak-brp-petitie-doodgeboren-kindjes-mogen-eindelijk-bestaan/

Wetswijziging geldt ook voor kinderen die dood worden geboren bij zwangerschapsduur minder dan 24 weken. Ook met terugwerkende kracht.
Op de afbeelding hieronder is te lezen welke aanpassingen er alvast bekend zijn.

12 Reacties

Persoonlijk vind ik het heel fijn dat de erkenning eindelijk aan te vragen is.
Het is natuurlijk best vreemd dat je je kindje voelt en draagt, soms te kort, soms gewoon lang genoegen toch loopt het anders.
Dan kun je niet bij de gemeente je kindje aangegeven dat het van binnen toch echt geleefd heeft, maar je moet wel melden dat het overleden is..
Sterker nog, je bent zelfs verplicht om het te begraven of cremeren, dat is toch vreemd voor dat wat niet als geleefd mag worden gekenmerkt.
Nu kreeg ik pas opnieuwd de klap in mijn gezicht. Bij het aanvragen van een akte van erfrecht, ivm met het recent overlijden van mijn man, staat er vermeld; uit dit huwelijk zijn 4 kinderen geboren....
Het zijn er 5!. Echt waar, 5!
ik heb ze zelf gedragen, 5 geboortefoto's uit mijn ! buik
Hoi Ronja,
Inderdaad heel pijnlijk. Ikzelf heb meerdere miskramen gehad. Voor de maatschappij ben ik geen moeder omdat ik geen levende kindjes ter wereld heb gebracht. Maar... ik voel en ben wel een mamma, alleen van engelenkindjes. De impact van een miskraam, het verlies van een kind is voor de omgeving heel moeilijk te begrijpen als je dit zelf nooit hebt meegemaakt. Sommige mensen kunnen heel laconiek reageren en/of maken soms de meest pijnlijke opmerkingen bedoeld om je 'beter' te laten voelen. Helaas bereiken ze daarmee juist vaak het tegenovergestelde. Ikzelf heb onderstaand gedicht geschreven om uiting te geven aan mijn verdriet, boosheid en frustratie in de hoop om mijn gevoel bij onze medemensen over te brengen....
Heel mooi, helpt vaak een beetje hè, om het te verwoorden.
Ik heb zo'n 8 miskramen gehad, allen binnen de 9 weken, behalve Ronja.
zij was klaar, 37,5 weken.
De meeste mensen wisten niet van alle zwangerschappen, dat is soms lastig om dat je niet kunnen delen, maar de ongandige opmerkingen blijven ook uit.
Het is allemaal al niet makkelijk, moeder zijn in ziel en zaligheid, in hart en nieren, maar voor de buitenwereld kinderloos.
Het is hard.
Het is prachtig dat deze kleine wondertjes of engeltjes een naam krijgen en dat ouders op deze manier beter afscheidt kunnen nemen.Dat je moeder en of vader bent,ook voor al die mensen die hun kleine wondertje maar heel even vast konden houden.
Reputatie 3
Beste Johanna.

Een paar keer in de week,breng ik een
bezoek aan een rustplaats.en dan loop ik
langs die mooie monumentjes,van die kleine kinderen,
en zie met hoeveel liefde,ze herdacht worden.
Dat raakt mij wel.
Een paar dagen,voordat mijn schoonmoeder,kwam te
overlijden,en ik op bezoek bij haar was,rolden de
tranen over haar wangen,maar moeder,ja johan ik
moet nu denken,aan mijn eerst geborenen,die mij op
het kraambed is ontvallen.Schoonmoeder is 83-jaar
geworden.Een moeder vergeet nooit,wat eens een
warm gevoel in haar schoot heeft gegeven.
johan
Reputatie 3
Jozette..

Jou gevoel,is goed bij mij overgekomen.
Iedere moeder,is toch vol van verwachting,
op de komst,van een''parel'',uit de ""schelp"",
van haar moederschoot,en wil met alle liefde
en zorg,dat de glans van deze parel,behouden blijft.
Met een mooi gedicht,kon Jozette,hun verlangen
naar dat kindje,verwoorden.
johan
Zo is het Johan.
Jozette je hebt het ook net als Johan mooi verwoord.
Reputatie 3
Beste Ronja.

Je bericht gelezen.
In 1962,waren we getrouwd.
We oefende goed,maar mijn vrouw,werd
niet zwanger.we werden verwezen,naar een
specialist,in Amsterdam.
Al snel hoorden we.dat onze kinderwens,niet in
vervulling kon gaan.Tijdens de treinreis terug naar
huis,konden wij geen woorden vinden,om ons verdriet
en terleurstelling samen te verwerken.
Het gaf bij onze thuiskomst,een gevoel,alsof er geen
warmte in ons huis,meer aanwezig was.
We legden onze hoofden,ter rusten,maar van slapen,kwam weinig.
Midden in de nacht maakte mijn vrouw mij wakker,en liet mij weten,
dat haar liefde voor mij,nog groter was,als van het ogenblik,dat wij
elkaar het ja woord,hadden gegeven.Met veel warmte en liefde,
hebben wij naderhand,de nacht kunnen doorbrengen.
Onze warmte,hebben wij nu kunnen geven,aan alle broers en zusjes,
waarbij mijn vrouw,als een liefdenvolle '"moeder"'was,voor hun kinderen,
en zelfs,als een oma kon functioneren.
Beste Ronja,om er dan zo te zijn voor anderen,heeft ons een gelukkig
gevoel gegeven,gedurende de 56-jaar, van ons samenzijn.
johan
Ik lees jullie berichten en voel de pijn die ieder van jullie ervaren heeft en nog ervaart.Ik lees van Johan dat hij samen met Marjan
een weg in het verdriet heeft kunnen vinden die voor hun alletwee begaanbaar was.Ronja ikzelf heb dit niet mee hoeven maken maar mijn dochter drie keer en het verdriet was bij ons allemaal groot.Ik wens iedereen veel liefs toe op deze avond.

Lieve Johan, Mijn miskramen zijn van een aantal jaren geleden. Ik ben ongewenst kinderloos. In de periode dat ik moest gaan accepteren dat ik geen moeder zou worden van een 'eigen' kindje, heb ik onderstaand gedicht geschreven. Ik heb het nu redelijk geaccepteerd, maar het verdriet en de leegte zal altijd blijven...
Een heel mooi gedicht heb he gemaakt Jozette.Dank je voor het delen.
Reputatie 3
Johanna.

Woensdag vertrek ik voor mijn pelgrimage
naar Bosnie-Herzegovina.
Voor mij een mooie gelegenheid,om vanuit
mijn spiritueel beleven,er te zijn voor allen,
en genaden te vragen in de moelijke periode
van hun leven.
Tot na 3-mei.
johan.

Reageer

    Cookies

    DELA maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. Klik anders op meer informatie.

    IK GA AKKOORD Cookie instellingen