Begraven of cremeren. Wat zijn de argumenten?


Witzenmann
Begraven of cremeren?
Zijn er eigenlijk steekhoudelijke argumenten te vinden om op die vraag een antwoord te zoeken?
Natuurlijk is een redelijk argument de kosten. Die zijn feitelijk lager bij cremeren.
Een ander argumenten wat ik vaak hoor is, dat je bij een begrafenis nog ergens naar toe kunt gaan waar de overledene is. Maar bij het graf, denk ik is de overleden net zo weinig te vinden als bij het crematorium of bij een urn met as!
Toch is de eerste vraag bij mijn overlijden of dat bij een van mijn diebaren: begraven of cremeren??

26 Reacties

Netty
Een logische eerste vraag bij overlijden. Dat komt voort uit de Wet op de lijkbezorging. Artikel 1: Lijkbezorging geschiedt door begraving, crematie of op andere bij of krachtens de wet voorziene wijze.
Aan de vraag: begraven of cremeren hoor je dus eerst vooraf te laten gaan: wil ik mijn lichaam laten ontleden of mooier gezegd: beschikbaar stellen aan de wetenschap. Zo niet, dan heb je de keuze tussen begraven en cremeren.
Traditie kan een rol spelen in je keuze. Een familie kan traditiegetrouw alle familieden bijzetten in een familiegraf. En natuurlijk speelt je behoefte aan een herdenkingsplek mee. Als je thuis of elders net zo'n goede plaats voor herdenken vindt, dan is de plaats van begraven of bijzetten in een urnenmuur minder belangrijk.
Hoewel de kosten van een graf op een natuurbegraafplaats hoger zijn, zijn er net als bij cremeren geen onderhoudslasten voor nabestaanden. Het graf wordt immers opgenomen in de natuur. Ook op natuurbegraafplaatsen zijn plekken voor herdenking mogelijk, zowel binnen als buiten.
Mogelijke overwegingen:
- stel je het op prijs om een familietraditie in ere te houden (of misschien zelf een nieuwe traditie in te zetten!)?
- stel je het op prijs als je nabestaanden je op een specifieke plek kunnen herinneren?
- wil je een zo goedkoop mogelijke voorziening?
- wil je je nabestaanden niet opzadelen met onderhoud en onderhoudslasten?
Er zijn vast nog meer overwegingen, dus graag aanvullingen!
Andre
Bij de vraag: begraven of cremeren, denk ik altijd direct aan een uitspraak van mijn vader: 'ik wil niet in die kouwe, natte grond. Ik wil gecremeerd worden'. Een gevoelsmatig, zelfs irrationeel argument. Uit mijn jeugd herinner ik mij een boek met prachtige foto's over hindoeïstische crematie rituelen op Bali. Mijn argument (als je het zo wilt noemen) om begraven te worden is dat ik op die manier langzaamaan opgenomen wordt in de aarde, uit elkaar val. Verbranden gaat me te snel, te geforceerd.
Een 'zeemansgraf' zou ook bij me passen. Maar voor zover ik weet is het niet toegestaan om iemand die overleden is in zeildoek te naaien en verzwaard met stenen in zee te gooien. Mijn opa die ruim 100 jaar geleden op een vrachtschip voer, beschrijft dat een overleden Aziatisch bemanningslid na een korte plechtigheid over boord werd gezet.
Ook hierbij speelt de vraag die door Netty en Witzenmann wordt aangeroerd: wiens wens prevaleert, die van de overledene of van de nabestaanden.
Netty
Gegoogled:
Voor zeemansgraf naar het Verenigd Koninkrijk
In Nederland is het zeemansgraf niet toegestaan. Wie dat toch wil, zal moeten uitwijken naar landen waar het wel is toegestaan. Dat kan bij voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk. Daar zijn op vier plaatsen uit de kust van Schotland en Engeland troggen aangewezen voor zeebegrafenissen. Op deze plaatsen is de zee meer dan 300 meter diep. Daar mag niet gevist worden en dat wordt ook echt door de milieudienst gecontroleerd. In het Verenigd Koninkrijk komt een zeemansgraf ongeveer 25 tot 30 maal per jaar voor. Een firma, de Britannia Shipping Company for Burial at Sea, levert zo'n twee keer per maand geheel verzorgde zeebegrafenissen voor 2700 pond.
Andre
Netty, dank voor je zoekwerk en de informatie.
Netty
Wie nog nooit op een natuurbegraafplaats is geweest en/of meer wil zien en horen over alles rondom (natuurlijk) begraven kan een kijkje nemen op natuurbegraafplaats Hillig Meer in Eexterhalte op 29 mei a.s. Zie het programma op http://www.natuurbegraafplaatshilligmeer.nl/inspiratiedag-2016/
Johan
Beste Witzenmann.


ik zal je vertellen,wat je kan vinden als
je staat,aan het graf,van een geliefde.
Rustend in "moederaarde",
waarin een lichaam,
waar een hart in zat,
dat liefde heeft ontvangen,
maar ook liefde heeft gebracht,
dan kun je danken,
voor de jaren,
dat we samen waren.
johan.
Witzenmann
Prachtig Johan wat je schrijft! Het is jouw argument voor begraven.
Netty
@ André. Graag gedaan. Het is interessant hoe vragen je op zoek laten gaan en de meest onverwachte "vondsten" oplevert!
@Johan. Dank voor het delen van je ervaring.
magda glavimans
Heb een foto van mijn man staan, daar praat ik tegen, zet een bloemetje erbij, maar ja ieder moet doen wat zijn hart ingeeft.
Netty
@Magda - inderdaad: "een ieder moet doen wat zijn hart ingeeft" en laat ook de omgeving dat respecteren!
Cecilia
Ik heb foto's, brieven en lieve spullen van mijn overleden geliefden, maar het zijn vooral de dierbare herinneringen waar ik iedere dag aan denk als ik 's-morgens een kaarsje brand.

Het is zoals jij zegt Magda, ieder doet het op zijn/haar manier en dat is maar goed ook.

Cecilia.
sandra
Zeker spelen de kosten mee maar als je dus bij dela ben is dit verzorgt en geregelt bij leven dus dan weet je wat het kost ......wij gaan het liefst voor cremeren ... met de urn mee naar huis vinden het voor beide niet fijn als je in de regen naar je geliefde wil . wel is het zo dat je als je begraven word je wel aanspraak krijg op de begraafplaats dus ja blijf het 1 of het ander
Witzenmann
Wat interessant om al die argumenten te lezen om de vraag te beantwoorden: begraven of cremeren! En allemaal doen ze ertoe om een persoonlijke beslissing te nemen.

En eigenlijk maakt het niets uit, want een overleden mens komt altijd met 2 van de 4 elementen in aanraking. Elementen zijn de krachten waartoe alles te herleiden is: aarde, water, lucht en vuur.
Bij begraven met aarde en water en bij cremeren met lucht en vuur.
Alle overwegingen om de ene of de ander twee elementen in werking te stellen, dienen alleen je persoonlijke overwegingen, want het stoffelijk omhulsel wordt in de krachten van de aarde opgenomen door beide vormen van "ter aarde bestelling". Dat is ik een hele geruststelling, zeg ik tegen mezelf. Het maakt dat ik wat ontspannender met het graf en de as van mijn dierbaren om kan gaan.
merkx112
Voor mij, geef ik de voorkeur eraan om begraven te worden.
Waarom?
Mijn argument is o.a.De meest indrukwekkende begrafenissen/uitvaarten die ik meegemaakt heb
zijn de begrafenissen.(niet de crematies, die ik ook veel meemaakte)
De Kerk is niet tegen crematie maar ze spreekt wel de voorkeur uit voor begraven. Waarom ? Voorop stelt men dat het lichaam van een overledene met respect en liefde moet behandeld worden vanuit het geloof in en de hoop op de verrijzenis. In de Catechismus staat: De doden begraven is een werk van lichamelijke barmhartigheid; het is een eerbewijs aan de kinderen Gods, tempels van de heilige Geest.

Ik wil ook iets opmerken over sommige vooroordelen rond begraven. Mensen zeggen wel eens dat ze niet willen dat hun lichaam zou wegrotten of worden aangevreten door wormen e.d. Dat gebeurt ook niet: een lichaam wordt begraven op een diepte waar geen wormen e.d. meer in de grond zitten en waar ook geen rotting kan plaatsvinden (daarvoor is namelijk contact met de buitenlucht nodig).

Redenen waarom de Kerk de voorkeur geeft aan begraven is dat er op de eerste bladzijden van de Schrift staat dat het lichaam van de mens uit de aarde is genomen en naar de aarde terugkeert. Zoals het lichaam van een mens gedurende 9 maanden in veilige bescherming van de moederschoot gevormd is, zo kan dat lichaam in de beschermende schoot van de aarde weer tot stof vergaan. In het hele Oude Testament lezen we dat de joden hun doden begraven in tegenstelling tot de heidense buurvolkeren. De christenen hebben hun doden altijd begraven naar het voorbeeld van Jezus. Toen Hij gestorven is, hebben ze Zijn Lichaam in een graf neergelegd tot de dag van de Verrijzenis. Zo doen wij dat ook, in geloof aan de verrijzenis. Ter wille van de symboliek de graankorrel sterft,, dan komt nieuw leven blijft er onder christenen de voorkeur van begraven.
Deze gedachten laten ons nadenken over een keuze waar we vroeg of laat zullen voor komen te staan.

Anna Maria
Cecilia
Iedereen mag doen wat hij/ zij wilt en ondanks dat ik veel angst heb voor vuur, kies ik voor cremeren.

Heeft niets met wormen te maken, maar gewoon omdat er al zo weinig ruimte is om te begraven.

Uiteindelijk zullen we allemaal tot stof wederkeren.

Verder is het graf van mijn zus er nu niet meer(sinds kort) en zien van al die beenderen van al die overleden mensen voelt heel naar en dan uiteindelijk toch crematie. Heel naar gezegd, "toch de oven in".

Ik trek me nu weer een paar dagen terug en probeer even los te laten en hoop te gaan genieten van het betere weer dat in aantocht is.

Voor iedereen nog een mooie en zonnige week.

Cecilia.
Witzenmann
Wat goed Anna Maria om zo uitgebreid gezichtspunten te delen mbt de Kerk waar je over schrijft. Vooral ook wat je aanhaalde over wat in de catechismus te vinden is:

" In de Catechismus staat: De doden begraven is een werk van lichamelijke barmhartigheid; het is een eerbewijs aan de kinderen Gods, tempels van de heilige Geest."

Van een ander gezichtspunt uit zal ik proberen dat, naar mijn smaak, wat aan te vullen.
Ik zou veelmeer willen zeggen dat doden begraven een feest is voor de aarde!

De door een mens vermenselijkte grondstof aarde, waaruit hij is opgebouwd, gaat met een andere kwaliteit weer terug naar de aarde; het is namelijk doortrokken geweest van menselijk bewustzijn! Dat is iets wat de materiële aarde in die hoedanigheid niet kent. Het is door de mens mogelijk is gemaakt. Door die vermenselijkte aarde krijgt Moeder Aarde de impuls om leven en voeding voort te brengen. Dat kunnen wij in de lente elk jaar ervaren. Elke overleden mens draagt ertoe bij!
En wat zo goed is: begraven of cremeren doet er in dat opzicht niet toe! DELA organiseert zulke feestjes!
Martha
Ik zelf gaf altijd de voorkeur aan begraven. Mijn ouders zijn beide gecremeerd en bijgezet op het kerkhof. Ik bezoek ze bijna wekelijks. Ik zie dan ook hoe vele graven hier er verwaarloosd bij liggen. Mijn twijfels om begraven te worden worden daarom ook steeds groter.
Jasper
@Martha. Dat kan ik goed begrijpen. Mijn schoonvader is er ook erg druk mee. Hoe is het inmiddels met je persoonlijke overweging? Ook een natuurbegraafplaats overwogen?
Tamara
Ik zou gaan voor cremeren. Ik voel niets bij begraven worden. Ik ben katholiek maar doe er verder niets mee. Ik persoonlijk vind dat begraven worden iets is voor gelovigen van een kerk aangezien het ook een kerkhof genoemd wordt. Natuurlijk is het kostenplaatje en bijhouden door familie een obstakel voor me. Ik wil ze niet tot last zijn. Maar dat is ieders eigen keuze.
Ronja
Begraven.
Mijn dochterje hebben we begraven, omdat we dan iets hadden om naar toe te gaan.
We hadden al niets om voor te zorgen, cremeren paste niet, voor ons gevoel.
Nu kan ik haar tuintje verzorgen.
vooral in het begin gaf het een gevoel van "luier verschonen"
Iets om te verzorgen en te koesteren dus.
Nu mijnman pas plotseling is komen te overlijden,was begraven niet meer dan logisch
De kinderen hebben een plek om ergens naar toe te gaan en over 4 jaar kan onze dochter herenigd worden met haar vader.
Dat geeft een goed gevoel.
En daar draait het vaak om.
Waar voel je je het best bij.
Vokante
Onlangs twee crematies in de familie meegemaakt. Ook 5 begrafenissen meegemaakt. Zelf kies ik niet voor crematie. Vuur betekent voor mij totale vernietiging. Voor mijn gevoel heeft dat met oorlog, wreedheid, onmenselijkheid en de holocaust te maken. Daarnaast ben ik religieus en geloof ik dat ik tot stof moet teruggaan zonder verbranding. Ik kies dus voor begraven. Heeft heel erg met je eigen opvattingen en zo te maken. Wat het kost, goedkoper of duurder, is voor mij nooit een overweging geweest.
merkx112
Waarom mijn voorkeur uitgaat naar begraven.
Ik vind het vanuit mijn traditie heel mooi en veelzeggend ook voor de degenen die de begrafenis bijwonen.

Ik zal in het kort hier beschrijven wat en hoe het gebeurt (voor de geïnteresseerden )
bij een katholieke uitvaart:

Sacrament, voorbereiding, wake, zalving.

Bij een katholieke uitvaart.
(Sacrament, voorbereiding, wake, zalving)

Tot 1963 werden Katholieken na hun dood begraven.
(Sinds 1963 is cremeren (ook ) toegestaan. (en gebeurt tegenwoordig ook vaak hoor)

De priester speelt een belangrijke rol bij de voorbereiding en begrafenis,
van een overledene meestal is er dan een (H.Mis) Eucharistieviering in de parochiekerk.
Sacramenten zijn rituele tekenen waarin de gelovige de nabijheid van God wil ervaren
er wordt ook altijd gebeden voor de zielenrust van de overledenen.

De voorbereiding .

Traditioneel is de uitvaartmis vastgelegd in de al eeuwenoude bestaande zogeheten gezongen "Requiemmis".
Die is gericht op de reiniging en de zielenrust van de overledene.

De Avondwake
De traditie om te waken bij de dode wordt meestal gehouden op de avond voor de begrafenis.
In de kerk of aula of verpleegtehuis of zorgcentrum etc.

De Uitvaartmis

De nabestaanden begeleiden de kist naar de kerk .
De priester komt de stoet tegemoet en besprenkelt de kist met wijwater.
De kaarsen branden in de kerk en het koor zingt de Requiemgezangen tijdens de H.Mis
Tijdens de offerande wordt er gecollecteerd voor de kosten van de herdenkingsmissen
en wordt een bidprentje (met geb. en sterfdatum en levensgeschiedenis) uitgedeeld,
om in je kerkboek te bewaren en later de overledene vaak
te kunnen gedenken.

De Absoute
is het ritueel na de Mis waarbij de priester de kist met wijwater besprenkelt en daarna bewierookt
weer met begeleidende teksten en gebeden om vergeving van de evt. fouten/zonden van de overledene.
Daarna gaan de dragers met de kist naar buiten.
De kerkklokken beginnen te luiden
en men loopt in zwijgzaamheid (en/of onder begeleiding van weer gregoriaanse gezangen)naar de begraafplaats.
Tijdens de processie en ook op de begraafplaats zingt men soms nog een aantal gregoriaanse requiemgezangen.

Bij het graf
De priester staat aan het uiteinde van het graf en een lid van de kerk met kruis
De priester bewierookt …en zegent het graf….
De dragers laten daarna de kist dalen.
Daarna bidt de priester en allen "Het Onze Vader"
en strooit men een schepje zand op de kist, met de
woorden: “Gij bent stof en tot stof zult gij wederkeren.”
Men mag nog een bloem strooien op de kist .
Men wordt uitgenodigd voor een koffietafel in een gehuurde zaal, of thuis.

Herdenkingsmissen
Op verjaardagen en op de sterfdag wordt vaak een H.Mis opgedragen
speciaal voor de overledene en andere overleden familieleden.
Ook in elke H.Mis wordt voor de overledenen gebeden.
Op 2 november worden alle zielen van alle overledenen herdacht. (Allerzielendag 2 nov.)

Ik heb in mijn leven vele mooie uitvaarten met Requiem meegemaakt.
****
"Requiem aeternam dona eis Domine: et lux perpetua luceat eis".
Heer, geef hun de eeuwige rust en het eeuwige licht verlichte hen.,,etc.
***
en bv. "Lux aeterna Luceat eis, Domine"...etc. Het eeuwige licht verlichte hen...
***
"In paradisum deducant te angeli".....De engelen zij mogen u begeleiden naar het paradijs...
***
"Ego sum resurectio et vita"......Ik ben de verrijzenis en het leven...wie in Mij gelooft , zal
leven, ook al is hij gestorven; ....etc. (Joh.11.25 26)
Tineke
Ben voor begraven ook al kost het een vermogen en zelf heb ik geen geld en ben alleen voor cremeren verzekerd hoop dat er dan nog wat op mijn rekening staat! Ben esoterisch dus je doet je jasje uit wie je was en bent ligt er niet! Zo heb ik nog vaak mijn vader om me heen 23 jaar na zijn overgaan . Mijn moeder zag ik na haar overlijden aan mij verscheen ze ze straalde! Ik houd niet van dogma.s of punten van hel en hemel waar ik dus mee opgegroeid ben door de kerk! De liefde van God is vrij mijn ziel gaat terug naar Hem mijn ego leg ik af en zo ga ik terug blanco naar een volgend leven...Stof zijn gij tot stof zult ge wederkeren! Geen poespas of vrome woorden wil ik echt niet bij mij uitvaart gewoon simpel met een mooi gedicht of iets. Maar vind het wel mooi Rietje en plechtig de RK uitvaart respect!


Tineke Beimers
merkx112
Jij vind het wel mooi en plechtig...
en wil geen poespas.....



Van veel crematie plechtigheden die ik (ook wel) meegemaakt heb,
word ik een beetje triestig van, soms zo armoedig kaal van diepe inhoud zoals het gebeurt.
Van een en andere populaire zanger (zangeres) wordt een lied gedraaid.
en/of een film gedraaid.
Wat leuke en goedbedoelde speeches van deze en gene.
Maar…ik word er niet echt door opgetild en/of geestelijk rijker door.

Een uitvaart met het Sacrament van de Eucharistie, en gewijde teksten en liederen
en gebeden over het leven dood en verrijzenis; met prachtige zinvolle
riten zoals zegenen en knielen en kruisteken etc etc. die allen diepzinnige betekenis hebben,
waar geen lettergreep “poespas” bij is, dat is leven gevend
Daar word ik blij en vervuld en rijk van en beurt de samengekomen aanwezigen op.
Dat is mijn ervaring.

Veel liefs en leven allemaal toegewenst in 2017
Tineke
Rietje iedereen mag doen wat hij zelf wil alleen het leven van die persoon vieren tijdens zijn of haar afscheid maakt het in wezen niet uit hoe en wat de persoon is allang vertrokken naar betere oorden en komt op plaats van zijn bestemming in de sfeer waar hij thuis hoort.

Gezond en gelukkig 2017!

Reageer