Wow... wat een verhaal. Stel laat dochter geboren worden. Voor orgaandonaties.

  • 21 februari 2017
  • 14 reacties
  • 738 Bekeken

Jasper leest nog weleens mee, gelukkig. Hij tipte ons met dit verhaal: http://www.rtlnieuws.nl/editienl/stel-laat-zieke-baby-geboren-worden-voor-orgaandonatie-ze-is-bijna-perfect.

Een jong Amerikaans koppel komt erachter dat hun dochter een aandoening heeft en niet levensvatbaar is na haar geboorte. Maar besluit vervolgens het kindje wel te laten volgroeien, met 'perfecte nieren, een perfect hartje en perfecte longen en lever'. Wat een goede en onbaatzuchtige daad. Zou jij dit kunnen? Wat vind je hiervan?

14 Reacties

Petje af voor deze ouders.
Een goede ouder kiest niet voor een abortus maar geeft hiermee zeker vier mensen de kans op leven.
Er word mijn inziens te snel gezegd geen levensverwachting dan maar weg halen.
Nogmaals chapau voor deze ouders !!
Moeten we niet een verschil maken tussen niet levensvatbaar en kwaliteit van leven? In het eerste geval zal ik ook alles in het werk stellen om het leven te redden. En in het tweede genoemde vind ik het heel moeilijk om een oordeel te hebben. Denk dat we dan de gezinsomstandigheden betermoeten kennen.
Inderdaad Mieke: Petje af.
Ik vind het heel knap van de ouders dat zij dit hebben gedaan. Ik weet niet if ik jet zou kunnen maar ik kan er zelf niet over meepraten omdat ik zelf geen kinderen heb en kan krijgen.
Heel bijzonder en heel mooi. Wat ik er ook mooi aan vind is dat het nu 'natuurlijk' verloopt. Hoewel je van tevoren weet welke aandoening en levensverwachting er is wordt er niet 'ingegrepen'. Blijkbaar heeft het lichaam het kindje niet afgestoten. De voorspellingen zullen ongetwijfeld kloppen, maar ik denk dat je het bij een 'natuurlijk proces' op een andere manier verwerkt en afsluit. Zonder te oordelen of voorkeur uit te spreken. Ik voelde me al zo bevoorrecht als moeder van 4 gezonde kids. Petje af voor deze mensen en hopelijk kunnen ze straks verder in de gedachte dat ze levens gered hebben.
Reputatie 4
Beste Frank.

Wat moet er in de harten van deze ouders omgaan,
als ze hun boreling overdragen,om anderen,een kans
te geven,van levensvatbaarheid.
Wat een mooi gebaar van liefde voor hun evenmens,
en zo onbaatzuchtig.
johan.
Dit dilemma is de basis voor een televisiefilm. Een kind wordt verwekt om organen te snoeien. Op het moment dat de ouders over willen gaan tot de ingreep zegt het kind: Dat wil ik niet. Het kind beroept zich op haar recht als persoon met zelfbeschikkingsrecht. Extra complicatie in het hele verhaal is de minderjarigheid van het kind.

Je kunt de vergelijking verder doortrekken als je personen wilt klonen omwille van orgaanproductie. Wordt de kloon dan als persoon erkend met dezelfde rechten van ja of nee zeggen tegen een voorgenomen ingreep door "de eigenaar".

Oeps lastig ethisch dilemma. Ik heb nog geen mening gevormd maar het recht op zelfbeschikking vind ik zwaarder wegen dan de rechten van de ouders.
Ik/Wij hebben onze dochter verloren met 37,5 weken zwangerschap. Het verdriet was zo intens, nog.
Ik weet niet of ik het over mijn hart hadden kunnen verkrijgen om haar te laten opereren om anderen te helpen. Zo`n klein lijfje....
We hebben toen ook geen autopsie laten doen, we kregen haar er niet mee terug, we wilde haar liever zo mooi laten als dat ze was..
En idd ook ethisch best een dilemma
En je gevoel, niet levensvatbaar?? waarom niet, misschien wel, en wat kan het te weeg brengen in het lichaam van de moeder, te veel vragen, te weinig concrete antwoorden.
Mijn keus dus niet, denk ik
De film heet: My Sisters Keeper.
Uit 2009. Cameron Diaz Alec Baldwin
Ik kan me voorstellen dat aanstaande ouders van een baby die nooit zelfstandig zal kunnen leven, besluiten om wat goed is aan hun kind, aan te bieden voor donatie. Het kan een troost zijn te weten dat hun baby het leven van anderen mogelijk maakt. Veel waardering voor de omschakeling van verdriet over de gebreken van je aanstaande kind, naar het genereuze gebaar van de donatie van organen.
Ik vind het een prachtig gebaar van deze ouders,ik kan er niet echt over meepraten want ik heb geen kinderen.
Gelukkig nooit voor deze keuze gestaan.

We hebben drie prachtige dochters, maar mogelijk door mijzelf belast met de mogelijkheid van een erfelijke hartziekte, dilaterende cardiomyopathie. Iedere dochter 50% kans.
Zelf al voor een donorhart op de wachtlijst gestaan, maar gelukkig door nauw toegepaste medicatie is mijn hart ziekte nu volledig onder controle.

Een volstrekt andere keuze, ander verhaal, maar ik kan me enigszins in dit jonge gezin verplaatsten.
Je moet als ouders heel sterk in je schoenen staan om dit te kunnen en willen doen. Inderdaad een diepe buiging voor dit stel. Het ligt misschien ook aan wat je in je omgeving hebt meegemaakt. Ik heb niet voor de keuze gestaan en ik weet niet of ik het zou kunnen. Denk dat je dat pas weet op het moment dat je voor die keuze staat.
Whow, wat een heftig verhaal. Geen idee hoe ik zou reageren in zo'n situatie. Ik heb bewondering voor de keuze die zij gemaakt hebben.
Reputatie 2
Het gaat om de keuze van een stel dat hopelijk alle consequences goed heeft overwogen. Deze twee mensen zijn ook de enigen die inzicht hebben in de omstandigheden die geleid hebben tot die keuze.
Woorden als nobel, onbaatzuchtig of moedig geven een oordeel over die keuze, waaraan ik me niet zou willen wagen.

Reageer