Organen ter beschikking stellen aan de wetenschap

  • 25 februari 2016
  • 4 reacties
  • 2848 Bekeken

Mijn geliefde wil haar lichaam ter beschikking stellen voor wetenschappelijk onderzoek. Toch wel een beetje tot mijn geruststelling kreeg ze te horen dat er voorlopig een overschot van aanmeldingen is. Als een lichaam voor wetenschappelijk onderzoek wordt gebruikt, wordt het binnen 24 uur weggehaald en is er niets te cremeren of te begraven. Vreemd om me te realiseren dat het levenloze lichaam toch nog 'iets' van haar vertegenwoordigt en dat ik het graag een aantal dagen 'bij me' zou willen hebben. Dat we nog lang samen mogen zijn. En dat is dan gelijk een bijdrage aan het onderwerp: wat is echte liefde.

4 Reacties

Maar is dat ook niet hoe je het afspreekt?
Heeft iemand ervaring met hoe het gaat als je je lichaam voor de wetenschap beschikbaar stelt? Is dit wellicht een nieuw onderwerp?
Op deze pagina staat volgens mij betrouwbare informatie over de gang van zaken bij het lichaam ter beschikking stellen voor onderzoek: http://www.uitvaart.nl/infotheek/begraven-cremeren-e-a/ter-beschikking-van-de-wetenschap. Ik heb het zelf nooit meegemaakt.
Deze berichten zijn oorspronkelijk geplaatst in het topic 'Doneren organen'. Het lijkt me een goed onderwerp om hier over verder te discussiëren.

Wat je aangeeft, Andre, over het nog even bij je willen houden van het lichaam, kan ik me heel goed voorstellen. Afscheid nemen van iemand die overlijdt kost tijd en gaat in fases. Mijn ervaring is dat de periode tussen het overlijden en het begraven of cremeren een soort van tussenfase is, waarin je naast dat je een heleboel dingen moet regelen, ook langzaam went aan het feit dat iemands lichaam straks niet meer bij je is. Wanneer iemand die je dierbaar is overlijdt en er plotseling ook 'lichamelijk' niet meer is, kan ik me voorstellen dat dit veel invloed heeft op het rouwproces.

Heeft je vrouw er ondanks het overschot aan aanmeldingen, toch voor gekozen om haar lichaam ter beschikking te stellen? Of kan dat ook echt niet op dit moment?
Mijn opa heeft zijn lichaam ter beschikking aan de wetenschap gesteld. Ik vind het een mooi besluit van hem. Het is inmiddels 15 jaar geleden maar toen, en eigenlijk nu nog is er weinig bekend over dit thema. ik zou willen dat dat er wel zou zijn.
Hij had volwassen kleinkinderen (wij) die dit wel begrepen. Toch blijft het moeilijk om snel afscheid te nemen. En dan een lege kamer te hebben. Ik zou met de familie een samenzijn organiseren zodat de leegte direct na het ophalen wat minder ' leeg' voelt.

Voor mij is de geest uit het lichaam en zo maakt het voor mij aanvaardbaarder dat er gesneden gaat worden.
Ik zou het fijn vinden als een arts ook laat blijken wat het voor hem betekent als er genoeg lichamen zijn zodat we de toegevoegde waarde er meer van ervaren.

Reageer