Heb jij erfstukken met een bijzondere betekenis?

  • 11 april 2016
  • 14 reacties
  • 2961 Bekeken

Erfstukken zijn cadeautjes, kleine geheugensteuntjes die je laten weten wie je bent en waar je vandaan komt. In het artikel 'Wie wat bewaart, herinnert zich wat' vroegen we een aantal mensen naar het verhaal achter deze erfstukken.

Heb jij een bijzonder erfstuk? En wat betekent dit voor jou?

14 Reacties

Reputatie 2
De oma van mijn man was al jaren gebrouilleerd met haar zoon, mijn schoonvader. Toen zij een kaartje van ons kreeg met de geboorte van onze zoon, haar eerste achterkleinkind, wilde ze ons echter wel ontvangen. Dat bleek voor beide kanten een plezierige visite. Toen oma naar een verzorgingshuis ging, moesten er spullen weg. Ze nodigden ons uit en vroeg of ik haar tafeltje wilde hebben. Het tafeltje was door opa voor zijn bruid gemaakt. Dit bijna 100-jarig tafeltje koester ik nog steeds. Het herinnert mij aan het vakmanschap van de opa, die een familiebedrijf heeft gestart, waarin nu de vijfde generatie de scepter zwaait.
Het meest bijzondere dat ik heb, zijn wel de brieven die mijn opa schreef toen hij begon vorige eeuw op de wilde vaart zat. Zo'n 50 brieven met beschrijvingen van het leven aan boord (een stoomschip), de verhoudingen tussen de blanke en 'inlandse' bemanning, de havensteden, het laden en lossen. Bovendien zijn er tientallen ansichtkaarten uit het Midden- en Verre Oosten. Ik heb intussen alles uitgetypt en ben van plan er een boekje van te maken, ter nagedachtenis aan hem.
Reputatie 2
Interessant gegeven, André. Met het schrijven kom je zeker heel dicht bij hem. Succes en vergeet niet t.z.t. het boekje te registreren bij de Koninklijke Bibliotheek!
Dat zijn zeker bijzondere erfstukken! Mooi dat een stukje geschiedenis op deze manier bewaard blijft en gekoesterd wordt.
Het lijkt me heel waardevol om via die brieven en kaarten een inkijkje te krijgen in het leven van je opa Andre. En door er een boekje van te maken wordt het ook een herinnering die je weer kunt delen.

Goede tip van dat registreren Netty. Op de website van de Koninklijke Bibliotheek vond ik de mogelijkheid om publicaties te deponeren. Is dat ook wat jij bedoelt?
De KB verzamelt op grond van het Wettelijk Depot (vandaar het deponeren) alle in Nederland uitgegeven boeken.
Reputatie 2
Inderdaad, Rianne. Als bestuurslid van een stichting die regelmatig (thema) wandelboekjes uitgeeft ken ik dit "loket". Je moet dan wel een exemplaar naar de KB opsturen. Wat ook leuk is: de KB organiseert regelmatig tentoonstellingen over publicaties. Het kan dus zomaar gebeuren dat er een tentoonstelling rondom De Wilde Vaart in de 19e eeuw wordt georganiseerd! Of rondom Hannekemaaiers. Een Hannekemaaier (= Duitse seizoensarbeider in Nederland) die onderweg overleed (roofoverval, verdrinking of anderszins) kreeg een bijzonder grafmonument: een Poepekruis (Poep was een scheldnaam voor deze arbeiders).
Langs de openbare weg in de berm werd de man begraven. Het graf bleef zichtbaar door een kruis van zand. Soms werd dit door stenen vervangen.

Reputatie 2
Las jouw bericht iets later...
Ja Rianne, ik heb een heel mooi erfstuk, namelijk een kruisje dat mijn moeder mij gaf toen ik zwanger was van mijn eerste kind en het was van mijn oudtante Anna voor de afloop van een goede bevalling. Tante Anna was heel speciaal en ik heb nog handgeschreven brieven van mijn grootvader, haar broer, die hij geschreven heeft aan de paus.
Ik ga niet alles uitleggen, maar tante Anna is altijd bij me.

Ik ben niet een zweverig figuur, maar maak de laatste tijd weer heel veel mee.


Wens jou een goed weekend.
Nog even het volgende. Er zijn meer donors nodig!!!!
Ik ben er even niet, vanwege persoonlijke omstandigheden, maar heb wel een nieuw item en dat heeft niets met mijn verdriet te maken.
Ik geef het wel aan met een nieuw idee.
Wat gaaf Netty! Ik wist helemaal niet van het bestaan af. Ga zeker de activiteiten in de gaten houden.

Dat kruisje lijkt me een heel waardevol erfstuk Cecilia. En met een heel bijzonder doel.

Wat ik zo bijzonder vind, is hoe belangrijk handgeschreven brieven en berichten kunnen zijn. Een handschrift is zo persoonlijk en roept, bij mij in elk geval, ook direct herinneringen op aan een persoon. Heel fijn om op die manier terug te denken aan iemand en er dichtbij te zijn.
Vandaag sprak ik mijn oudste zus en zij is 14 jaar ouder dan ik. Heeft gedichten van mijn vader en die zijn nu voor mij.
Het zijn twee volle schriften en ze heeft er vandaag vier voorgelezen.( door de telefoon).

Ik ben diep geraakt en besef nu waar mijn liefde voor gedichten vandaan komt.

Ik schrijf zelf al jaren gedichten en heb ook een bundeltje uitgegeven in 1981.

Heb eindelijk gedurfd om twee gedichten op internet te zetten.
Site : gedichten.nl

Ben blij met het resultaat, maar het gaat mij om

Fijn dat er zo'n site is.

Ga vooral meer boeken en gedichten lezen, het zal jullie leven verrijken!!!

Cecilia.

Ga vooral meer boeken en gedichten lezen, het zal jullie leven verrijken!!!
Cecilia.

Het is al 2 maanden geleden dat je het bovenstaande postte. Je aansporing heb ik niet nodig. Ik lees mijn hele leven al proza en poëzie. Waarom? Inderdaad omdat het mijn leven verrijkt, me in contact brengt met mensen en werelden die die ik anders nooit zou hebben leren kennen. En schrijven? Je schrijft gedichten. Dat heb ik weinig gedaan. Wel dagboeken en reisbeschrijvingen. Zelfs tijdens 2 weken fietsen en wandelen in de Morvan (Frankrijk) zoals in het begin van deze maand, kan ik het niet laten in een schriftje de belevenissen van de dag te noteren.
Andre, schrijven is blijven en natuurlijk gaan we allemaal dood en ik schrijf voor mezelf.

Ik ben wel heel blij met de proza en gedichten van mijn vader, want daardoor heb ik hem beter leren kennen.

Cecilia.

Reageer